harryblooper

2011-11-02T16:59:00.001+02:00

update

2011-10-28T02:29:00.002+03:00

Son yazdigim negatiflik abidesi yaziyi okuduktan sonra kotu hissettim. Madem artik o kadar yazmiyorum. son bildiginiz sey boyle kotu seyler olmasin istedim. o yuzden o zamandan bu zamana neler olmus baslikli programimizda twitterdan alinti cumlelere davet ediyorum sizi. sondan baslayarak okuyunca daha mantikli oluyor haliyle. kronolojik.

ve aci son. adaptasyon donemimde kendimi odama kapayip dizi izlemeyi dusunuyorum. size yeni diziler getirdim. the new girl, the ringer.

10 Sep

cok uzgunum. nasil uzgunum belli degil. millet modellerin pesinde kameralarla kosarken ben anani sikeyim tayms skuer diye aglamaktaydim.

9 Sep

en cok koyan sey de, yarin ben buradan ayrildiktan sonra ny ta herseyin hayatina kaldigi yerden devam edecek olmasi. tsunamiyle yok olsun.

9 Sep

buradaki son gecemde times square de nyc fashion night out vardi. butun magazalar birer kilapa donusmustu. son gece olacak is degildi.

9 Sep

thy yi ararken empire state in 75.katinda oldugunu anladigimiz o an.parasini verip cikamadigimiz o yere bedava cikmanin hayvani sevinci.

9 Sep

Soho kaldi, bir de central kaldi, west village kaldi. Hal kalmadi ama.

8 Sep

Sorsan cebimde 300 $ kalmis ama manhattan manzarali sheratondan starbaksimiz bitti diye resepsiyon ariyorum. Efsaneler diyari

7 Sep

hayatimda hicbiyerin insanalarini o yerdekiler kadar kiskanmadim.

7 Sep

newyorkerimiz bizi nyu ogrencilerinin takildigi barlarin, vintage storelarin falan oldugu area ya goturup 100 dolarlik yemek ismarladi.

7 Sep

neyse ben upper east side a bir gidip geliyorum. OFFF.

6 Sep

kaldigimiz evin yan komsulari yeni evli cift fena newyorker cikti, en guzel restorandan en iyi gece kuluplerine kadar biliyorlar. ne olsun.

6 Sep

ayrica manhattan sanirim omur boyu yasamak isteyebilecegim bir yer. burada yasayan insanlari cok kiskandim bugun.

6 Sep

ny day 2: macy`s manhattan cok korkunc.kadin ve erkek icin 16 devasa kat ve herkes aklini kacirmiscasina alisveris. bagirarak kactim resmen.

6 Sep

ny day 1: china town a asik oldum. ve tabiki csi ny issue mu da ilk gunde yasadim. kendime saklayacagim bir sir daha.

5 Sep

yok abi birsey var. durmadan yemek yediriyolar. biscuit bile yapmislar. bence hansel ve gretel hesabi sismanlatip oldurcekler. csi ny.

4 Sep

tamam ;evlerinin 1milyon dolar oldugunu, madonnaya kadar her unluyu tanidigini, ve su 2 veletin odasini gordukten sonra kiskanmaya basladim

4 Sep

turkiyeye donmeden once nirvanaya cok yaklastik.

3 Sep

bundanote carpe diem de yok. dunyanin en iyi insanlari, bir sey olacak diye korkuyoruz. cocuklari turkce konusamiyor lan.

3 Sep

daha 3 gun once ny ta kalacak yerimiz bile yokken simdi manhattan sheratonda rezervasyonumuz, harika bir turk ailesinde odamiz var.

3 Sep

su uc ayda ben olsam beni silmistim tivitirdan bir de. ahah

3 Sep

orlandoya karsi son ezik sigaram olan pall mall i mi icip ny a yol aliyorum yarim saate. manhattandaki otelimden fotograf cekerim uzulmeyin.

3 Sep

orlando hava alaninda sabahliyoruz. fazla insan olunca ilk zamanki gibi rezillik degil. egleniyoruz hatta lan. bide french talk donmese.

3 Sep

ve geri dondugumde jetlag ile gosteris yapmayacagima ant icerim.(15 gun sonra: off hala jetlag etkisi var uzerimde alisamadim:(( )

2 Sep

kendimi hafiften geri donus fikrine alistirmaya calisiyorum.adaptasyon donemimde youtubeda komik vidyo arsivimi izlemek planim.kimdenotru

2 Sep

friendship kelimesini arkadaslik gemisi diye cevirdigim gunlerden southern nigga ingilizcesiyle kavga ettigim gunlere geldim.

2 Sep

bu spontane, carpe diem baslikli kuul akimlardan basima ne gelecekse gelecek.

2 Sep

3 aydir gormedigim dunyalar guzeli kizlarin hepsinin orlandodaki son 2 gunde ortaya cikmasi. azar azar, kader bize ne yazar.

1 Sep

evet walt disney worlddeki son is gunumdu. olumune uzgunum.

1 Sep

sonra son kez ispanyollara kufur ettim, son kez take5 ta molamda garip corbalar ictim, son kez radyoda 10-4 thank you dedim.

1 Sep

bugun son kez clock in yaptim, son kez kostumlerimleydim, son kez 3 oclock parade, disney channel rocksi izlerken calistim.

1 Sep

o coraplainiza dogru haykirmak istiyorum NEDEEEN diye. 92 derece sicakta neden terlikle corap NEDEN,

31 Aug

"Did anyone ever tell you that you really look like harry potter? youre like the spanish version of him." sahsima kurulan en efsane cumle.

30 Aug

bu aksam sci-fi dine in theater ile fancy restaurant anlayisim baska bir boyuta tasindi.

29 Aug

yoklugumda trueblood dunyasini sasirmis. 4. sezona bir bakiyim dedim, aklim uctu. saatlerdir alienated kafayla sokaklardayim.

28 Aug

surada ogrendigim ispanyolca 5 e kadar saymak, naber nassin demek, tesekkur etmek, bir de COKOLATE KALIYENTE. her duydugum da mi gulerim.

28 Aug

sadece calisirken musterilerime gosterdigim bir gulumseme cesidim var. adini pedophile smile koydum.

27 Aug

bu da amerikalilarin reality showu. bence izdivaci, aci umutu opun basiniza koyun. bir de baba adaylari kavga ediyor benim cocugum diye.

27 Aug

"were you involved in a threesome and now you dont know who is the father of your baby, call our program and we ll help you."

27 Aug

abi hogwarts ta tuvalete isemeye girdigimde heryerden moaning myrtle in sesleri geliyordu. otesi yok. yok.

25 Aug

180 derece havaya firlayarak baslayan roller coaster baslamadan once dinlemek istedigin muzigi secebiliyorduk.

25 Aug

hani o harry potter world de beynimi yitirdim. o olumyiyenlerin uzerine saldirdigi ride. hogwarts. butter beer.dunyanin en guzel icecegi.

25 Aug

burada saat sabahin 8 i. ve ben universal studios a hogwartsi ve spiderman i gormeye gidiyorum.

24 Aug

b laubaliligim hurricane in adinin irene olmasindan kaynaklaniyor olabilir. cok pis tasagi donuyor iste sayet. irene.

24 Aug

bir de yarin veya persembe beklenen hurricane den sonra benden ses alamazsaniz, bilin ki burda cok eglendim. bay.

24 Aug

alnimin teri mode on ile aldigim grafik tablet ile bir caga elveda ediyorum.

24 Aug

tam sikerim isini de dedigin anda hep bir sey oluyor tekrar asik oluyorsun. bugun icin bu hollywood bulvarinda aniden baslayan flash mob du.

22 Aug

butun meksika,cin mutfagi, uzerine tum seafood ve steak urunleri de dahil 92 cesit yemeke,40 farkli tatli ve dondurmanin 10$ oldugu bir yer

22 Aug

ben bugun cennetle tanistim. yeryuzunde golden coral takma isimini kullaniyor.

22 Aug

bu da o outlete son gidisim olsun. SON OLSUN ARTIK YETER .

21 Aug

kola sisesinin icinde calistim . bildigin kola sisesi. 4 metre boyunda, kapagindan su fiskiran kola sisesi.

20 Aug

teach me how to doggie esliginde doggie yapan disney karakterleri hayal edin. efsane.

19 Aug

bugun disney graduation party sinde mickey kulagi seklindeki keplerimizi firlattik mesela.

19 Aug

her sabah ise basladigimda disney channel rocks grubu the party just begun sarkisiyla beni karsiliyor. bela.

18 Aug

french onion sauce' u kafaniza dokseniz onu da yerim.

16 Aug

sahneye atlayip cocugu kacirmama ramak kalmisti su muhabbette.

16 Aug

a: how old r u?, b: 5, how old is ur brother?, b: 1, how long have u been brothers?, b: forever. a: where do you live b: in a house.

16 Aug

bir de dunyanin en guzel shake ini icerken shake senora soyleyip shuffling yaptim.

16 Aug

ben bugun baby sharklarin ve nemo larin oldugu bir havuzda snorkel diving yaptim. birde crush n gusher isimli slide da cilgin attim,

15 Aug

didem ve combo hapsirmalari. 5 combo yapti.

15 Aug

deve siki kadar ayaklara ve 4xl bedene sahipseniz amerikada dunyanin en unlu markalariyla yasayabilirsiniz. degilseniz oyle bakarsiniz.

15 Aug

deviantartta printlerim satilmis lan. 26 dolar profit yapmisim. harca harca bitmez.

14 Aug

bacardi grape diye bir sey var. ickilerin leydi gagasi.

14 Aug

yeni evimde 3 avusturalyali bir fransizlayim. dunyanin en temiz evi.

14 Aug

bugun toplamam gereken besyuz esya. yıkamam gereken besyuz parca bulasık seti var. tasınıyorum.com

13 Aug

twitter in who to follow kisminda Walmart i onermesi. isini biliyor.

13 Aug

2 senedir "cabuk yeni tivitira gec yoksa biz gecirecegiz" tehditleriyle yasayan twitter sonunda dedigini yapmis.

13 Aug

suraya geldigimden beri yasadigim en korkunc gun. daha amele hissetmedim. yok yok csi miami gununden bile daha korkunc.

13 Aug

bir de dun gece hayatimda tanidigim en guzel red head gozlerimin onunde ayaklarina kusarken bile aval aval bakmaktaydim.

12 Aug

bugun calistigim hollywood popcorn un hemen yaninda verilen konserde butun guitar hero playlist caldi. manyak manyak hareketlerle calistim

12 Aug

"Nick Jones: Melih,You showed me the cool side of Turkey lol" ulkemi de boyle temsil ederim. bay.

11 Aug

gecen hafta otobusteki herkesin ustune kusarak yarattigim kucuk capli felaketten sonra bu gece yine disari cikiyorum, aeo.

11 Aug

ayrica amerikalilarin basina ne gelecekse corap giyme sevdasindan gelecek. hani crocs u bile corapla giymenize alistim da flip flops? oha.

11 Aug

kendi kazandigim paramla satin aldigim laptopimdan internete baglanmanin verdigi buyuk hazla cildirmis durumdayim.

11 Aug

blizzard beach lan. buz, kar, gunes ve deniz bir arada. cilgin.

8 Aug

ilk lost children vakami yasadim. "I lost my dad, I lost my whole family" diye gelen cocugu arka kapidan kacirip evime goturmeyi dusundum.

7 Aug

son olarak belirtmek isterim ki turk dil tarihinin gordugu en buyuk yalan "anlayabiliyorum da cumle kuramiyorum" dur.

6 Aug

bir de bugun benim holywood studiosta frozen sattigim siralarda nicholas cage magic kingdomda cirit atmaktaydi. kader.

6 Aug

hani en kotusu de o bir gecede yedigin boklari teker teker tanidik tanimadik her insandan dinleyerek missing parts of the pic i tamamlamak.

6 Aug

this boys about to blow efsane cumlemle durumumu ozetledım suan. 4 dolars tequila. gittim.

4 Aug

bır de bugun arıella tanıstım. elım ayagım bırbırıne gırdı. cılgın bedısın oktayla ılgılı absurt hayaller kurdugu kafalara gırdım.

4 Aug

hayatımın gerı kalanına nacho tortılla chıps olmadan devam edemeyecegıme karar verdım. dugunumuz eylulde.

4 Aug

isin garip yani hepsinin mukemmel sesi olmasi ve sarki soylerken birbirlerine bile bakmayip islerine devam etmeleriydi. imkansiz.

3 Aug

the fudgery denen pastanemsi yere girdigimizde butun calisanlar muzikal seklinde sarki soylemeye baslamisti. senkronizm havada ucuyordu.

3 Aug

the awkward moment when you saw darth vader taking a piss right next to you.is cikisinda bunu yasadim resmen.yan pisuvar.

30 Jul

yolda portekiz misin diye onumu kesen gavurlara turkum deyince haa azar azar kader bize ne yazar dediler. hayatimin mindfuck ani.

27 Jul

su an icinde oldugum evde bir fransiz bir italyan bir macar bir turk var. fena fikrayiz.

27 Jul

yine bir day off gunum ve yine havayi sikmisler. safari kiyafetlerimi giydim animal kingdoma gidiyorum.

26 Jul

key lime pie li sakiz var agzimda. sakizimla bile hava atarim.

25 Jul

clubhouse da facebooku aciyorum fransizca,twitteri aciyorum JAPONCA. ulkelere gore internet kullanimi ortalamalarini hesapliyorum.

25 Jul

milletin calistigi ride a lady gaga geliyor,tanisma firsati buluyor.bana anca brezilyali turist gruplari gelir.girtlaklarina sarilmama ramak

24 Jul

miley cyrus- nightmare in the usa diye sarki yapmak isterse bu guzel gunden esinlenebilir. haklarim sakli falan degil.

24 Jul

shiftinin bittigi anda da gunes yokolup firtina basliyor. ha bir de o gunun sabahi ise gec kalmissin cunku evindeki orgy yuzunden uyuyamadin

24 Jul

melihcebi Melih Çebi

bu sirada coworkerin dunyanin en kil zencisi ve 92bin musterinden sadece 5 i ingilizce konusabilmis. sayi saymayi dahi bilmiyorlar.

24 Jul

8 saat gunesin alnindan kitliktan cikmis musterilerine order yetistirirken es zamanli olarak disney channel songs dinliyorsun.

24 Jul

az sonra sizlere korkunc bir gunun diskiripsinini yapacagim.

24 Jul

hayatimda hicbir sinemada harry potter finaldaki kadar eglenmedim. bellatrix oldugunde salon sallandi "DIE BITCH" sesleriyle.

22 Jul

bir de hayat sevdıgım herseye karsı oyun oynuyor. Mermaid combo da calıstıktan sonra ariel a ana avrat sovebılırım.

22 Jul

kolumu morartan sınek bıle var.

22 Jul

buraya ılk geldıgımızde bızı adamdan saymayan sinekler,vucuduma gıren 92 lt domuz kanından sonra saldırıya gectıler.

22 Jul

bir de kucuk capli bir csi miami faciasi yasadim ama bunu sir olarak saklayacagim.

20 Jul

ve evet, im in miami biatch fantezisi gerceklestirildi. miamide vitrinlerdeki cansiz mankenler dahi d cup gogus bedenine sahip. hayal et.

20 Jul

miami'ye gelmemize 8 mil kala arabamizda eminem-8 mile caliyordu ve hayatimda gordugum en korkunc firtinanin ortasindaydik.

20 Jul

bir de artik "gotunden ter akmak" deyiminin mecazi bir kullanim olmadigini biliyorum. bugunluk bu kadar.

16 Jul

bir de mindfuckin tanimini snow white kostumu icindeki kucuk zenci kizlar ve i know a turkish word:SIKTIR diyen turistler yapiyor.repeatedly

16 Jul

her gun alakasiz bir amerikan yemegi ile tanisiyorum. glazed nut, root beer float, corndog ve pretzel dan sonra funnel cake. hegvaaan.

16 Jul

bir de cogu zaman turkiyeden cok uzakta oldugumu unutuyorum.ne zaman birisi off gununde miami yapalim mi diyor,o zaman gulumseye basliyorum

13 Jul

stage de isin kiliciyla cocuklarla savasan darth vader i backstagede elinde sigarasi, telefonuyla konusurken goruyorsun. reality vs fantasy

13 Jul

meanwhile in orlando,jerry says; "l just need to get rid of these shoes n then i ll smoke some weed,wanna join me?"

11 Jul

gobegıme yasladıgım telefonumla bu satırları yazarken karsıdakı fıtness centerda cıldıran kızla goz goze geldım. Ironı.com

11 Jul

hp final chapter amc theater premiere bıletlerı 92 gun once bıtmemelıydı ama.

11 Jul

uzayın derınlıklerınde, yıldızların ıcınde cıldıran bır roller coaster dusun,space mountaın benım ıcın yaratılmıs.

11 Jul

ve en buyuk haz tabiki de herkesin yuzune baka baka dedikodu yapmak, sovmek. anadili ingilizce olanalrin boyle bir luksu yok tabi.

9 Jul

hollywood studios a atandım. tam da smoothie machine in sesiyle dans etmeye, musterılere robot taklıdı yapmaya baslamısken. bay magickingdom

8 Jul

sanslıysan katıl jellyfishler tarafından ısırılmakla kurtuluyorsun, cok komık lan.

6 Jul

bır de molalarda national news ıskencesı var,sadece orange county de herkes hergun bırbırını kesıyor ya da elalemın cocugunu kacırıyor.

6 Jul

4th of july fireworks hemen sagımda gerceklestı ve 1 sn bakamadım bıle, 4 bır yandan gelen musterılerılerıme dondurma yestıstırmekteydım.

6 Jul

yabancilara kufur ogretmedigimiz bir dunya dusunun. kayseri sucugu, orospu cocugu diyebilen arkadaslarimiz var.

2 Jul

bir de bugun ilk turk musterim geldi. alakasiz bir gurbet kafasiyla MERHABAAA OYY MERHABAA diye cildirdim.

2 Jul

is gunleri icinde sadece amerikalilarin "nametag in olmasa, konusmandan seni amerikali sanardim" demesi icin yasiyorum. itiraf.

2 Jul

buldugum tek soulmate imin 30 yasindaki evli trainerim stephanie olmasi trajik. uzuluyorum. true blood konusuyoruz anca. surfe bile cagirdi.

30 Jun

karaoke night'in baby got back ile basladigini dusun. "i like big buts and i can not lie."

30 Jun

magic kingdomda calisicam diye sevinirken her gun 50bin ziyaretcisiyle dunyanin en cok ziyaret edilen parki oldugu gercegini unutmusum.

30 Jun

uzerimdeki jetgillerden kalma spaceship captain kostumumun hepinize selami var.

28 Jun

"do you want chips or apple slices with your conny dog?" ya da " you want your diet coke in a large or regular cup ma'am?" ozetim.

28 Jun

foursquare kullansaydım dun gece Im at House of Blues diye hava atardım. Boyle ıdare edıcem artık.

27 Jun

yenı ısmım milaayah sibay, ıkı dakıkada katlettı herıf ısmımı

27 Jun

n you know whats hot, kate winslet with red hair.

26 Jun

just came home from work, titanic's on tv, eating microwave mac n cheese that tastes like fucking cheetos, living the american dream.

26 Jun

veya klımaların got dondurması da olabılır.sıcaktan cok klımalardan nefret edıyorum.

tamam sınır oldugum seyler de var. Mesela corap almaya walmarta gıdıp 60 dolar harcamam gıbı

25 Jun

kırk yıllık kelvin klaynı kilvin kleyn yapmıslar. Kızdım.

tam bır the sıms pleasantvıew kafası yasıyorum su an, tam.

24 Jun

bu gece magic kingdom cindrellas castle show ıle cocukluk hayalımı gerceklestırdım. 6 yasındakı delırmıs melıh ın da hauz.

23 Jun

bugun magic kingdomın backstage inde belle, cindrella ve peter pan i lunchtan donerken gordum. mindfuck bir andı. bu arada magic kingdom (L)

23 Jun

ha bır de 50 dolara gap i satın aldım. Heheheehe.

22 Jun

bu gece yagmurun dogumgununu havuzdakı 50 den fazla ecnebi ile kutladık. Bır de her dılde sarkı ogrendım.

22 Jun

bir de çalışacağım park magic kingdom çıktı. Huzurla olebılırım artık,canımı alın.

21 Jun

evde de 3 american nigga 1 puerto rican ,1 de turk ile yasıyorum. Potansiyel bir fıkra girişiyiz.

21 Jun

fransız kızlardan bahsetmek bıle ıstemıyorum.

21 Jun

ıstısnasız herkesın bırbırıne hey how r u dedıgı, heryerde sıncapların gezıp, chocolate chip cookıe dagıtılan bır yerde yasıyorum.

21 Jun

Ilk mac and cheese imi yedigim gun, kendimi sims de hissettim, havuzda opusen couple a tıklayıp woohoo dıyecektım az daha.

19 Jun

butun kanallar kilitledi tornadoya. yarım saatimiz var.

19 Jun

alt yazılar geçiyor tv de banyoya saklanın yastıkla kafanızı koruyun diye, yagmur buna ragmen pembe topuklularını ovmek derdınde.

"tornado warning,orange county until 8.00" ılk tornadomuz diye sevimli olmak istesem de azcık korkmuş durumdayım.

19 Jun

bugün toysrus ta justin bieber bebek gördüm.

19 Jun

izlenimler no2: dövmeli olmanın kuğl nimetlerinden yararlanamıyorum. yaşlı teyzelerin bile dövmeleri var.

18 Jun

ilk wendy's meal ımı yedım. murada eriş nambır van.

18 Jun

2011-03-06T22:37:00.003+02:00

Normal sartlarda buraya boyle guncel, komik birseyler yazmam gerek. Cunku hep oyle yaparim.

ne hissettigimi herkesin ogrenmesine gerek yok degil mi. her zaman oyleyim. Insanlari eglendirmek, guldurmek adina programlanmis bir yapim var.

dunyanin en berbat, kimsenin basina gelmeyecek sacma sapan kucuk buyuk herseyi ayni zaman dilimi icinde art arda basima geliyor olabilir. bak oyle bir iyi bir kotu haber de demiyorum. bir kotu, bir kotu daha. eger sansima bir gunu boktan birsey olmadan atlatirsam, o gunde bir kaza birsey geciriyorum fiziksel bir aciyla cikiyor. ama cok eglenceli. cunku hep oyle demeliyim. eglenceli. basima ne gelirse gelsin onunal dalga gecmeliyim ki insanlar da gecsin, eglenelim gulelim.

cok canim sikiliyor. cok uzgunum. cok boktan bir ay. subat-mart 2011 donemi fransiz korku filmi lezzetinde geciyor benim icin. ha dur daha da dramatize edeyim olayi, bir de dogum gunum bu ay icinde, cok onemserim ya dogum gunlerini. maksat okuyan birileri varsa onlarin da canini sikmak.

Bir gun de sorunlarimla insanlarin canini sikayim cunku mesela. bu kadar duyarli olmayayim. hayatim berbat ve bana katlanin kafalarinda parazit parazit dolasayim, guzel olurdu.

Ama diyorum ya, ne hissettigimi herkesin ogrenmesine gerek yok degil mi. her zaman oyleyim.Cunku beynim farkli calisiyor.

yey.

saat kac ki? eger biraz temiz hava alir, yalniz basima takilir. bir paket de sigara bitirirsem eski rutinime donebilirim. zamanim var sanirim.

gorusuruz.

bir istanbul masali in da hauz

2011-02-16T23:02:00.002+02:00

Bu yazi nasil donuma kadar soyuldugumun hikayesidir.

Hersey,cumartesi aksami ankaraya donecekken anlik bir kararla bir kac gun istanbuldaki arkadaslarimla gorusme karari almamla basladi. Esenlerde baslayan hikayemizin basinda abimle birlikte ikeada birseyler yedikten sonra taksime gectik. Semihin arkadaslari ile bulusup indigoya gittik. bir seyler ictikten sonra ictiklerimi mekana yedirmek adina hesap odemeden kacmam herseyin baslangiciydi. saat 12 gibi kendi arkadaslarimla bulustum. kucuk beyoglunda 2,3 saat vakit gecirdikten sonra gece 3 e dogru meydandan bir taksiye bindik. bu butun aksam esnasinda yanimda tasidigim kucuk boy bir bavul vardi. o bavulu da taksinin arkasina attik gidiyoruz. taksici adam bir hallerde. playlistindeki izmirli taylan,ankarali turgut,mezdeke,yildiz tilbe sarkilariyla bizi oyle bir ebletti ki takside kafayi bir kez daha bulmustuk.Hisarustune geldigimiz yolcugun son dakikalarinda taksiden ayrildik.bavullarimizi almak uzere. derken taksi basti gitti. bildigin gitti. arkasindan kosarken bir durur gibi oldu. sonra yine hizlandi. gecenin sabaha kadar olan devami karakollardan karakola ping pong topu misali ziplamakla gecti. ihbar bile edemedik durumu o derece. turk polusu kalp turk gencleri. ozetle istanbulda gecirdigin 2 gunluk zaman diliminde laptopimdan,ipodumdan tut en sevdigim giysilerime,donlarima kadar caldirdim, efsanevi ispanya vize failimden sonra basima daha ne gelebilir derken, yeni vakamla sizlerleyim, bundan sonra yol ortasinda gotumu sikseler sasirmam heralde, I heart Istanbul.

2011-02-11T01:39:00.004+02:00

Bu hafta aile temalı yazılarımla devam ediyorum. Şimdi ben hep böyle çok küçük yaşlardan beri, hep sanatla bir şekilde ilgili bir çocuktum. Hep öyle devam etti yani. sürekli bir yaratıcılık kullanma , birşeyler ortaya çıkarma konusunda dur durak bilmeyen bir insan olarak büyüdüm, abim de aynı şekilde. O zamandan bu zamana hep şeyden yakınmışımdır. Annem babam bir kere takdir etti mi beni acaba lan diye. Hiç ilgi göstermezler yani. Hep sinir olmuşumdur, böyle okulda, veya eve misafir geldiğinde, kısaca tanımayan herkesin ilgisini çekme yöntemim haline gelmişken, ailemin yeteneklerimle ilgisini çekememem. Tabi büyüdükçe o şey oturdu mu denir ne denir aştım böyle düşünceleri. Şimdi ailemin açısından bakıyorum da çok haklılar lan. Hani çocukları oldum olası hep öyle, durmadan birşey çiziyor yazıyor bir şeyler üretme halindeler. Bir yerden sonra hani ben anne bak ne yaptım dediğimde normal geliyor.

Çok komik şeyler oluyor bu ara evde ondan bunlar aklıma geldi. Tatilimin son günlerinde sıkıntı katsayımla, yaratıcılık katsayım doğru orantılı işliyor. Sarmadığım şey kalmadı. İşte geçen bu origami turna kuşlarından yapmayı çözdüm diye böyle kendi çapımda birşeyler yaptım.Annemin gördüğünde verdiği ilk tepki;OFF NASIL TOZU ALINCAK BUNUN demek oldu. veya birşeyler çizdiğimde bunları atıyım mı diye soruyor kadın. Bu akşam sıkıntıdan böyle orgda birşeyler çalmayı öğreniyim dedim. Beethoven ın Für elise i ne yaptım ettim çaldım işte öğrendim. Evde resmen resital veriyorum. Kimsenin umrumda değil, dizi izliyorlar. Azcık etkilenin lan dedim. Annem kalktı bale yaptı. Öyle bir kafa.

şimdi tatile girdik ya

2011-02-02T20:40:00.006+02:00

haliyle ben de evimi ailemi ziyarete geldim. ama şöyle bir sorun var.

bilmiyorum hepinizin annesi de böyle midir ama. benim annem aşmış durumda. gerçekten.

dünyadaki bütün sorunlara bir yiyecekle, ne bileyim bir meyveyle, bir bakliyatla çözüm getirebileceğini düşünüyor. bu hep böyleydi. az önce solumda duran bir dilim ananas dilimiyle gözgöze geldiğim saniyelerden sorna aklıma geldi. Hayır 21 yaşına girdim ve hala o an gündemimde nasıl bir sorun var ise eğer, yedireceği şeyleri o sorunları gündeme getirerek sunuyor önüme. mesela ananasın nedeni saçlarımın dökülmesini engellemek. Veya sabah bana uzattığı muzun nedeni sinirlerimi dengelemekmiş. Bir de öğretmen edasıyla yaklaşmıyor mu. Örnek falan oluyor bana. Karşımda yiyip ohh her gün bir tane yiyorum çok mutluyum diyor. Tövbe. Can sıkıntısından evde gözüme ilişen dumbell lara sardım biraz oyalanıyım hem yaz geliyor az kas olsun dedim. Orada elinde cevizlerle belirdi. Daha iyi kas olurmuş. Dün yaptığı, içinde bir tek ayakkabılarım eksik olan sebze çorbasından bahsetmek bile istemiyorum. Ankaradayken bir kez sebze çorbasını sevdiğimden bahsetmiştim, AMA İÇİNDE EN FAZLA 3 ÇEŞİT SEBZE VARDI LAN. annem nuhun gemisine çevirmiş çorbayı. Sonra incir efsanesi var. Kadın taşaklarımın derdine düşmüş. Çok fena cidden.

Oh söyledim rahatladım.

Bir de annemin UZMANLAR ÖYLE DİYOR ile başlayan cümleleri var. Ona hiç girmiyim. Daha 10 gün de evdeyim diyim. yeni yazıları bekleyin.

rendım

2011-01-24T02:14:00.004+02:00

Bu müzik alemindeki kimseyle dalga geçilmez gerçekten. çok akılda kalan bir olgu bir kere. yerin dibine vurduğun insanın bütün şarkılarını baştan sona mırıldanıyorsun, duş alırken mesela. Kesha ortaya çıktığından beri o elektronik ortamda üretilmiş kıl sesinden tut, yarrağı yemiş keş bakışlarına kadar etmediğim laf kalmamıştır. Ama bu ara neye ihtiyacım olursa; "maybe I need some water, or maybe just need some cigs" şeklinde keshanın şarkı sözlerindeki nesne ögelerini değiştirerek dile getiriyorum. Veya başka bir örnek; Lady Gaga'nın Fame Monster albümü ilk çıktığında, albüm şarkılarını gezerken, Alejandro isimli şarkıyı duyduğumda cidden götümle gülmüştüm. Abi kadın Alejandro diye şarkı yapmış, evrensel oynuyor. yakında arap şükrü diye de şarkı yapar diye dalga geçmiştim. Geçtim evet doğrudur. Ama bu yeterince sarhoş olduğumda alejandro'nun çaldığı bir mekanda danslarına kadar yaptığım gerçeğini değiştirmiyor.
Müzikten konu açılmışken, uzunca bir süredir şu guitar hero oyununa baya bir merakım var. her şey bilgisayara uyarlanmış versiyonunu bilgisayarıma kurmamla başladı, klavyeyle falan oynuyordum. Media markt a gittiğimde falan anca bir kaç kez gitarı ile oynamışımdır. Birkaç ay önce kampüse böyle guitar hero oynamak için odalar açıldı. işte gitarı var, baterisi var, mikrofonu var, bas falan var giriyorsun arkadaş grubunla oynuyorsun. HANİ TEK DERDİM BU OLDU LAN. böyle beni o halde izleseniz kıçınızla gülersiniz. o hareketler, havalar. şarkılara vokal yapmalar bir yandan gitar çalarken. zıplamalar, vuhulamalar. adeta içimde ergenlikten kalma bastırılmış bir Billy Joe varmış da bu oyunu bekliyormuş. Hani 92 saat oyun oynadıktan sonra herkes dağılırken;" avrupa turnesi bitiminde ikinci albüm kayıtları için stüdyoya girmeliyiz arkadaşlar" şeklinde konuşuyoruz. ya da " falanca şarkının solosuna biraz daha ağırlık vermelisin kaçırdığın notalar var" falan. İŞİMİZ KALMADI.
başka başka, heh. dün gece, periyodik aralıklarla gittiğimiz bir barda hayatımda gördüğüm en seksi dans eden kıza rasladım, ki büyük ihtimalle o gece ordaki herkes bu kanıdaydı. Kız stripper ruhuyla doğmuş resmen. mekandaki bütün erkekler hipnotize olmuş şekilde işini gücünü sevgilisini içtiğini bırakıp kıza odaklandı, kızlarsa "nereden çıktı bu orospu şimdi " düşünceleri ve gözlerinden ışın çıkarmaya çalışan bakışlarıyla kızı ortadan ikiye bölmeye çalıştılar.
bu sigara içmeyen insanların nargileye olan aşkı, dünyanın 8. harikasıymış gibi bahsetmeleri bitsin lan. özellikle lisede vardı bunlardan. nargile olimpiyatlarına katılacak öyle bir bahsediyor ki. bir de şey klişesi var;"sigara aptallık, nargile içerim, hem bağımlılığı da yok". her seferinde de siktir len derdim. hala diyorum, ama içimden. hele bir de o nargile içilen mekanları türkü bar kılığına sokmuyorlar mı, her yerden kilimler, etnik desenler, koyunlar falan fırlıyor. e anladık osmanlı falan tamam da. bu folklorik ögeler insanın gözüne hitap etmiyor lan.
yıl itibariyle 21 yaşına girdiğim bu sene,kel ve göbekli bir insana dönüşeceğim yıllara kadar gireceğim her mekanda kimlik kontrolüne tabi tutulacağım gerçeğiyle yüzleştim. kabul ettim bu durumu artık tamam da, bari kalbimi kırmayın, yanımdaki insanlara da sorun da ezik hissetmiyim, ayıp lan. "yok sadece arkadaş gösterse yeter."
şu noktaları gördükçe alakasız birşeylerden bahsedesim geliyor ama neyse. çok iyi hissediyorum bu ara. kafamda o kadar büyük bir rahatlama var ki. sadece iyi vakit geçirmek için yaşıyorum. and it feels so nice.
bir ara yine uğrarım. şimdi gidip bir sigara yakıcam ve tuvaletten su içicem.

Hardalı neden götürdüler şimdi?

2011-01-15T16:37:00.004+02:00

mekan: bir restoran

tarih:14.01.2011

saat:20:00-21:00

Yan masaya orta yaşlı, üzerinde kırmızı,mavi renkler olan oduncu gömleği, açık renk kot pantolonu ve tam da orta yaşlı adamların zevkine hitap edebilecek olan 90lar tarzı beyaz spor ayakkabıları ile bir adam ve yanındaki, tahminimce 5 yaşından daha büyük olmayan sarı saçlı,mavi gözlü ve tam da yaşından bekleneceği üzere pembeye bulanmış kıyafetleriyle küçük kızı oturdular. Yine o anlarımdan birindeydim. "Kameram masanın hemen sağında duruyor. Ne olur ki babasından rica edip bir fotoğrafını çeksem kızın, neden beni pedofili sansın ki ?" düşünceleriyle baba ve kızını izlemekteyim. Bir yandan da aklımda "bu siparişini verdikten sonra, içeceği yemeğin ile birlikte getirmek yerine, hemen önüne dayamaları ne büyük bir adiliktir, bir de utanmadan şişeyi açıp koydular önüme, asiti gitsin de bir daha alsın kafası, hayır şu aldığım yemeğe 20 lira ödeyeceğim zaten, ne istiyorlar daha. hiç yakıştıramadım bu mekana." şeklinde konuşuyorum. Bunların tek nedeni siparişimiz gelmeden önce tuvalete gitmek üzere masadan ayrılan partnerim. Partner deyince, penis büyütme reklamlarındaki partner gibi oldu. Partnerden kastım "bir kız arkadaşım." dı. Masada yalnız kalmam ile birlikte bütün mekanı radarıma aldığım bu saniyelerde, sağımdaki küçük kızın sesini duydum.

Kız: Ben sosisli sandviçimin yanında sıcak çikolata istiyorum.

Baba: Ama kızım bak menündeki her şey sıcak zaten, içeceğin soğuk bir şey olsa daha iyi olmaz mı?

Kız: (gözlerini yukarıya dikip bir 5 saniye kadar düşündükten sonra, yüzündeki o " çok iyi bir fikir buldum,ya da bulmadım mı acaba?" ifadesi ile)

O zaman..sıcak olmayan bir.. sıcak çikolata içsem.

Yutmaya çalıştığım kahkalarımın yanlış anlaşılmaması adına ilgimi telefonuma yönlendirmiş gibi yaptığım bu dakikalarda,tabiki her insan gibi ben de "çocuk olmak, masumiyet" tarzı klişe temalar üzerinde düşünmekteydim ki arkadaşım tuvaletten geldi, sonra siparişlerimiz geldi, sonra "mushroom hamburger, kötü olması gibi bir ihimal var mı ki?" düşüncesiyle ilk ısırığıma doğru yaklaşırken, arkadaşım hemen arkamdaki duvarda hamburger kelimesinin almanya-hamburg şehirinden türeyen tarihi ile ilgili bir takım bilgiyi, haber spikeri edasında, bana çaktırmadan, kendi fikirleriymişçesine okumasıyla başka bir hikaye başladı. Onu da başka zaman anlatırım. Şimdi duş almalıyım.

hafta sonlarından müzdaribim.

2011-01-08T19:23:00.002+02:00

herşeyden önce, "müzdarip" kelimesini yazdıktan sonra doğru yazdım mı acaba lan diyip bir kontrol etsem mi ki dedim. sonra hafta sonu bileşik mi yazılıyordu diye düşündüm. sonra siktiret, araca değil amaca yönelt kafanı melih dedim ve başladım.

hafta sonlarından müzdaribim. Hayır sorunum yeterince eğlenmiyor olmam değil. Eğleniyorum tabi bir şekilde. ama bu eğlenme yönteminden müzdaribim ben de zaten. (durmadan müzdarip kelimesini kullanıyorum sonum hayrola.)

Benim için genel bir haftasonu şöyle başlıyor. Cuma günü 4 gibi biten derslerim sonrasında, sınıftan arkadaşlarımla biryerde yemek yiyorum. daha sonra marketten ihtiyacım olan birşeyler alıp odama dönerken aklımda kendimi "hayır melih bu haftasonu gece dışarı çıkmak alkol almak falan yok, adam gibi erken saatte kalk, gündüz ne yapacaksan yap ve akşam kampüste ol" düşüncesine ikna ediyorum.

odamdayken kaldığım bloktan veya başka biryerden bir şekilde birisi arayıp o geceki partiden veya başka bir iventten bahsetmeye başlıyor. yok, hayır diyorum. bu cuma ben kampüste olmak istiyorum diyorum. sonra partide ne kadar iyi dj ler olacağından, ne kadar ucuz girişi olacağından, hatta içeride sigara bile içildiğinden falan bahsedip bir şekilde beni biryerden yakalıyor o bir arkadaş. diğer sahnede kendimi dımtıs birşeyler eşliğinde karanlık bir yerde dans ederken buluyorum. gece boyunca gereğinden fazla alkolü tükettikten sonra kontrol edemediğim fiziksel hareketlerimle birlikte, bedenimi bir şekilde bir taksiye yerleştirip bir arkadaşımın evine gidiyorum ve orada sızıyorum.

cumartesi öğlen saatlerinde ağzım burnum birbirine girmiş şekilde uyandıktan sona. evde artık o gün kimler varsa, diğer gazilerle birlikte bir yere kahvaltı etmeye çıkıyoruz. daha sonra kampüse geliyorum, çay may birşeyler içtikten sonra biryerlerde duş almak üzere odama gidiyorum. duş almayıp uyuyorum. uyandığımda saat 7 yi geçmiş, hava kararmış oluyor. bir güzel,güneşli cumartesi gününün daha ağzına sıçtığımı farkedip üzülüyorum. yerimden kalkmadan internete girip bari kampüste birşeyler yapayım da cumartesi günümü tamamen ziyan bir gün olarak noktalamıyım kafasıyla onlayn arkadaşlar aramaya başlıyorum. tabi bu sırada bazı utanmaz,arsız gaziler arıyor, cuma günü çektiğimiz yetmemiş gibi, kendilerine başka bir eğlence mekanına atmışlar, bir de utanmadan arıyorlar gelin diye. gerekli küfür tepkisini verdikten sonra kampüste daha insancıl arkadaşlık ilişkileri ve sosyalleşme üzerine kurulu birşeyler yaptıktan sonra cumartesi gecesini şanslıysam sağ salim odamda noktalıyorum.

pazar günü geç bir saatte uyanıyorum ve nasıl oluyorsa tüm hafta sonu aklımdan çıkmış olan, tonlarca ödev, hazırlamam gereken sunum, bitirmem gereken raporlar aklıma geliyor ve bitmek bilmeyen ders çalışma saatlerini başlatmak üzere, ders çalışma grubuma dahil olan arkadaşlarımı arıyor ve bir yer belirliyoruz. sonraki 12 saat boyunca ders çalışıp arada birşeyler yiyip. öldükten sonra odama geçiyorum. bu sırada cumartesi günü almayı düşündüğüm duşu hala almadığımı farkedip banyonun yolunu tutuyorum. sonra da birkaç bölüm dizi izliyip uyuyorum.

Şimdi ee, senin gibi birçok kişi bu rutinde geçiriyor haftasonunu olayın ne diyor olabilirsiniz. ama benim istediğim haftasonu. böyle cumartesi sabahı "erken" saatlerde uyanıp duş aldıktan, biraz çizgifilm izledikten sonra. birkaç arkadaşımla biryerlerde kahvaltı yapmak, sonra o günle ilgili bir gündüz aktivitesi düzenlemek. akşam da makul birşeyler yaptıktan sonra odama geçmek lan. yetti artık. alkol bedenimin içine etti. gitme diyorum bir gece de gitme işte. sonunda babanın aynısı olup çıkacaksın diyorum. dinletemiyorum kendime söz. bak kendime çok güzel bir online çizgifilm izleme sitesi bile buldum melih. bir dahaki haftaya kendi odanda makul bir saatte uyanıp onu izleyeceksin. ağzına sıçtığımın çocuğu. bitti.

ON,TOKUZ,SEKİZ.

2010-12-31T11:07:00.004+02:00

"galiba 2011'e karlı bir merhaba diyeceğizzzzz, tam bir noel ruhu, let it snow:)))))" diye konuşmaya başladığım bir dünya düşünün.

ya da bunu hiç düşünmeyin şöyle yapalım. "Babuş ben böyle yılbaşı, sevgililer günü falan acıyorum kutlayanlara, gerçekten Amerika'nın ticari oyunları üzerimizdeki. varsa yoksa tüketelim, insanımız cahil ve saf kanka..."

ya da hepsini unutun, zaten eminim duymayanınız kalmamıştır bu ve türevi cümleleri. kızmayın onlara da. gerçekten bak, bence bu çeşit insanlar olmasa hayatın tadı tuzu kalmazdı. bak bir kaç saat önce almanca sınavından çıktım, dersi üstten alan "ciciş" bir kız var. ciciş diyorum ben ona. gerçek bir ciciş çünkü. çok sinirliydim değerli hocamla 92 saat kavga edip çıkmıştım sınıftan, derken ciciş geldi yanıma. "yhaa bide behnn bu adamın arabasına otostop çekmişimmm yaaa inanabiliyomosooon ihihieehoeheo" diye bir cümle kurdu gitti. şu an hayat bana güzel.

ha ne diyordum. yılbaşı heh. niüğ yiığr. NOEL diyen teyzelere de rastladım.

"Ooo kampüse bu sene NOEL erken gelmiş" teyze evet kampüs etrafı süsleme anlayışını biraz abartmış. gördüğü her çam ağacını ışıklı kablolarla boğazlamış olabilir ama, ne yaptın sen,ne kırismısı ne noeli.

Bana hiç bir anlam ifade etmiyor gerçekten böyle günler. Hatta böyle doğum günüymüş, yeni yılmış falan, eskidiğimi hissettiren her gün sinirimi bile bozuyor. a bu demek değilki yazının başında belirttiğim "babaoli ticari oyunlar bunlar" tayfasına dahilim.

Yok canım. Bende hepiniz gibiyim. Bende o malum anda "hayti geri sayımm ayy ayy kaçırcazz,onnn, tokuzzz, sikizzz" diye sayan sarhoşlar kervanının bir üyesiyim böyle eleştirdiğime bakmayın. bende her tarafı kaplayan geyik süslemelerini, yanıp sönen ışıkları seviyorum. ama diyeceğim o ki farklı bir şey yaptığımız yok arkadaşım,canım benim.

senin de maksimum yaptığın şey alkol alıp dans etmek olacak, benim de.

e ben bunu daha dün yaptım. e işte onu diyorum o günü bugünden ayıran birşey yok lan.

ha şimdi kalkıp "yok ben maldivlerde rihanna'nın özel partisinde giricem" dersen boynumu eğer çeker giderim. Sonuçta bir de şöyle bir olgu var.

"AYY YILBAŞINA YARRAKLA GİRERSEM TÜM YIL YARRAKLA GEÇER EYVAAH" kuramı.

ayıpçı olarak yazdığım kısımlara her türlü kelimeyi getirebilirsiniz.

Öyle bir dünya var mı lan, yılbaşına evde girdin diye tüm yıl evde kaldığını düşünsene. Nasıl fantastik bir dünya. böyle kapı cam yok oluyormuş. tövbeler. ya da yılbaşına seks yaparak girdiğin için infinite bir seks yapma aktivitesi içinde geçse yılın. ileri geri.

tamam çok ayıpçı oldu. sustum. Ayıpçı ne lan bu arada. ne biçim kelime nerden öğrenmişim.

İşte söyleyeceğim o ki, söyleyeceğim bir şey yok. Büyük planlar yapılmadı. Sevdiğim bir arkadaşımın evinde yemek yiyeceğim bu akşam. Aklıma eserse gece dışarı çıkıp "layk a ciğsix layk a ciğsix " ritimleri eşliğinde saçmalayıp on tokuz sekizimi yaptıktan sonra, alkol alıp uyuma planım var. özellikle geçen seneki yılbaşı faciamda sonra, her güne plan yaparım. o güne yapmam.

hepinize iyi yılllağr cicişlerrrrr:::::))))))

not: her zaman söylerim. bütün kültürlerin özel günleri bir yana, cadılar bayramı bir yana. kalbimde cadılar bayramı kutlayamamanın yarası bambaşkadır. niye canım türkiyede artık partiler oluyor kii falan demeyin. çok keko şeyler onlar. çığlık maskeli erkekler ve peri melek kılığında kızlardan oluşuyor. Baya yerinde kutlayacaksın gidip. Süper mario olacaksın mesela.

Ron weasley olacaksın. aquaman olacaksın.

ah nerde.

2010-12-18T02:08:00.002+02:00

geçen gece ne oldu biliyor musun. tam başımı yastığa koydum uyuyacağım, bir anda flashbackler canlanmaya başladı gözümde böyle önce az az, sonra git gide hızlanarak. durmadan daha uzak geçmişten küçücük anları 5 saniyelik videolar halinde görmeye başladım. durduramıyorum ama. gitgide daha geriye gidiyor, 1998, 97,96,94,92 dur lan imkansız artık hatırlamam. 1 yaşına geldim neredeyse dedim. ama hatırlıyorum işte. abuk subuk anlar hemde. bir kez daha olmuştu bu böyle. sonra annemi arayıp anne böyle böyle birşey olmuş muydu dedim. olmuştu da sen yeni doğmuştun daha dedi.

çok korkunç aslında.

sonra durduramıyorum işte bu flashbackleri saat sabahın 6sı oldu. artık o kadar geçmişe inmişim ki, neredeyse doğum anımı hatırlayacağım öyle bir şey.

kalktım resim çizdim.

sonra dolabı açıp bir tane salatalık turşusu yedim. geçti öyle.

2010-12-07T01:41:00.003+02:00

"When truth brings no profit, to be wise is to suffer." dedi bu sabah tanıştığım british literature hocam. British literature demek ingiliz dili edebiyatı demekten daha havalı evet. edebiyat kelimesini oldum olası sevemedim ben çünkü. bir samimiyetsizlik oldu hep. şiir gibi. aynı his. neyse konu o değil, konu ne bilmiyorum. bu sabah bu sözü duyduğumda iyi hissettim. hani bazı zamanlar olur ya; düşünüp de kelimelere dökemediğiniz birşeyi birinin yıllar, belki asırlar önce dile getirdiğini öğrendiğiniz anlar. tamam böyle anlar öyle gündelik hayatın vazgeçilmezi anlar değil. fazla spesifik. hatta şu an ben uydurmuş bile olabilirim. tamam konu şu sanırım. sözler çok şey değiştirir. sabah 45 dakika boyunca trafiğe takıldığı için beklemek zorunda kaldığım bu hocaya sövdüğüm küfürleri yuttum mesela. sadece eski bir alıntı yaptığı için. anlattıklarına kendimi kaptırdığım için.

Bu ara hayatım çok garip bir düzen içinde. hiç olmadığı kadar. her şey olmasını istediğim gibi. hiç bir zaman hepsi bir arada olmaz dediğim şeyler birlikte çok da güzel gidiyor gibi. ne gibi?
mesela herhangi bir sunum, vize tarzı bir şeye 24 saatten az vakit kalmadan çalıştığım görülmemişti. 4 gün önceden bir sınava çalıştım. kendime inanamadım. bunda arkadaşlarımın da etkisi var tbi ama olsun. olayı kendime yormayı seviyorum.
ha mesela, 4 gün önceden vizeye çalışmış bu çocuk, o 4 günden 1 gün önce dımtıs şarkılar eşliğinde 6 saat dans etti. veya sınırsız pizzanın canını çıkardığı günün akşamında yağsız süt,yeşil elma, kızarmış kepekli ekmek gibi ürünlerin olduğu bir alışveriş yaptı. veya bir kaç saat önce bir arkadaşının çaldığı elektro gitar eşliğinde coldplay şarkıları söylemeye çalışırken, daha sonra başka bir odada başka bir arkadaşıyla saz eşliğinde "abe kaynana naptın bize" gibi sözleri olan şarkılar söyleyip roman havası oynamaya çalıştı. demek istediğim tezatlığın oluşturduğu bir düzene girdi. girdim. ve garip şekilde harika hissettiriyor. bir de şu cümlelerim ingilizceden türkçeye çevirilimiş kötü cümleler gibi olmasa herşey harika olacak. "ve garip bir şekilde harika hissettiriyor" ne demek allah aşkına. " and it feels great in a weird way" dediğinde neden daha düzgün geliyor kulağa. neyse.
harika olmayacak tabi. en mutlu olduğum anda bile eksik hissediyorum. en olmaması gereken bir şey veya bir kişi için orası ayrı. ama bu da benim kötü yanım olsun. eksik yanım olsun, öyle kalsın. herşey tamam olacak değil ya.

bu da böyle bir yazı olsun.

üvey evlat muamelesi gören oyuncaklarımız

2010-11-08T13:56:00.015+02:00

Oyuncak kavramının hayatımdaki yeri büyük oldu hep. Bu 5 yaşındayken de böyleydi, 20 yaşındayken de böyle. Muhtemelen 30umda da bir şekilde hayatımda olacaklar. 12-13 yaşlarındayken annem "bir iki seneye yüzlerine bakmayacaksın o zaman göreceğim seni" demişti. O bir iki sene bi türlü geçmedi ama.

Tamam, bu yaşta bir çocuk olarak, final zamanı oturup oyun da oynamıyorum, hatta uzun süredir "oyun" kapsamında yaptığım tek faaliyet drama derslerimdeki abukluklar ve bazı geceler arkadaşlarla oynadığım batak oyunu. Ama zaten bahsettiğim şey oturup oyuncaklarla kurduğum senaryolar değil, bu cümlenin sonunu getiremedim. Bahsettiğim şeyi ben bile bilmiyorum sanırım. Ama bildiğim bir şey var, bana bunu yapan bir şey varsa o da winnie the pooh daki christopher robin karakteri, bu sayıyı ikiye katlarsak toy story deki andy olabilir.

Üçüncü paragraftayım ve hala sadede gelemedim ama şu amaçla başladım yazıya; Küçük bir çocukken aklım fikrim ya teknoloji harikası oyuncaklar, ya marka olmuş karakterlerin pahalı oyuncaklarındaydı. Özetle oyuncağın kalitesi ona verdiğim manevi değerle doğru orantılıydı. Ki hala öyle, aradan zaman geçti, ben hala bir şekilde oyuncaklarlayım, artık sevdiğim sanatçıların yetişkinlere yönelik, tasarım oyuncaklarını alıyorum oayrı tabi ama bu cümlede bile "evet çok para yatırıyoum onlara" iması var biliyorum.

Evet sıkılıp da okumayı hala bırakmadıysanız geldim sadede. Aklımız fikrimiz pahalı, kaliteli, marka oyuncakdayken gerçekten birikte iyi vakit geçirdiğimiz, amacına uygun olarak eğlenme kafasında kullandığımız oyuncakları unuttuk mu acaba. Ben internette bulduğum birkaç eski oyuncaktan sonra böyle düşündüm . Çünkü birazdan göstereceğim oyuncaklar, pahalı oyuncakçılardan çok, kırtasiyede, bakkalda, herhangi bi tezgahta, hatta bir çocuk dergisinin hediyesi olarak sunulan türden olanlar. Maddi değeri düşük olduğu için elimize geçtiğinde de ağzına sıçtığımız, parçalayana kadar oynadığımız türden oyuncaklar diyeyim daha açık konuşmak adına.

haydi başlayalım;

küçük lastik top
Ya kimse hayatının bir döneminde bu lastik toplardan birine sahip olmadığını söyleyemez bence. Bahsettiğim olayın en alt basamağıdır çünkü bu. topların satıldığı makineler özellikle alışveriş merkezlerinin en işlek köşelerine konur ve o günkü alışverişten kendine pay çıkaramayan çocuk son hamlesini "anne bir milyon ver top alıcam" cümlesiyle yapar ve tüm gün onu eğlendiren bu renkli topu ya en sonunda ulaşamayacağı bir yere fırlatır ya da dişleriyle parçalar.

slinky:
Slinky biraz daha 90ların başına ait bir oyuncak sanırım. Herkes aşinamıdır bu oyuncağa bilemiyorum o yüzden ama uzun süre eğlence aracımız olan bu saçma şey, en sonunda erkek kardeşimin boğazıma sararak gerçekleştiği suikast girişimi sonrasında annem tarafından parçalanarak imha edilmişti.

Konuşan salak papağan:

Şahsen sahip olmadığım bir oyuncak, oldum olası papağanlarda nefret eerim, o yüzden bu salak oyuncağı da görünce bu kategoriye almak istedim. sahip olsam 3 güne parçalamıştım çünkü.

plastik askerler:

oyuncak tarihinin en ezik, değersiz oyuncağıdır belki. sonları eninde sonunda çöp kutusu olmuştur. zira oral döneme yeni geçiş yapmış olan çocuklar dişlerini bu oyuncağı da deforme etmek için kullanır. kabul edelim, plastik lezzetlidir.

tangle:

önceleri uçaklarda çocuklar oyalansın diye dağıtılan bu oyuncak, 2000li yıllarda coca cola kampanyasının girişimleriyle az da olsa değer kazandı. en azından benim gözümde.

slimy:

Türkiyede slimy ismi ile ünlü olduğundan şüpheliyim ama, okula en yakın kırtasiyede satılan, içinde göz,bebek ölüsü,örümcek gibi oyuncaklar bulunan bu yarı akışkan şey elinde oynadıkça hacmini yitirir ve en sonunda bir sümük parçasıyla ayırt edilemez hale gelirdi.

plastik yılan:

Hiçbir zaman istenilen amacına ulaşamadı. ailemizi arkadaşlarımızı korkutmak adına alıp koltuk, gazete, kitap arasına yerleştirmek, hatta abartıp kurbanın yüzüne fırlatmak suretiyle oynadığımız bu oyuncak hiç kimseyi yeterince korkutamadı.

ve diğerleri:

pazar davulu

ipli topu sayesinde kafa göz yaran pingpong raketi

amaçsız eko yaratan mikrofon

plastik tavuk

isim veremediğim merdiven çıkıp kaydıraktan kaydırmalı oyuncak

skip ball muş adı.

bu listeye binlercesi eklenir tabi. aklına gelen ulaşabilir ama.

edit: listede tek eksik olduğunu düşündüğüm mıknatıslı balık tutma oyuncağı Cumhur arkadaşımızın desteğiyle bizlerle. buyrunuz;

2010-11-06T20:38:00.003+02:00

bir önceki yazıda red diyordum ya. oldu valla.

cuma sabahı en sevdiğim ceketimle atkımı alıp gittim yine o konsolosluk önüne. girdim içeri, artık kanka olduğum güvenlik görevlisi hildaya buenos dias dedim. Yüzünü görmeye bile katlanamadığım görevliye yüzümde sahte bir gülümseme ile elimdeki kağıdı uzattım. bir kaç dakika sonra bana geri dönüp bulunduğu camın arkasından vizeniz reddedildi diye bir cevap verdi. İşte o anda ekran ikiye bölündü, expectations and reality başlıkları altında, hani 500 days of summer filmindeki gibi. expactations kısmında, cama geçirdiğim yumrukla beraber yakasından tutup yanıma çektiğim yaşlı bunağın yüzüne tükürüp, bana bir yere vize verecek kişi çok derken, herif de securitas! securitas! diye bağırmaktaydı. fakat reality kısmında; sahte gülümsememin yerini alan bön ifade ile birlikte gerekçe belirtilmiş mi diye sordum, daha sonra imza atmam gereken yer için kalem rica ettim, imzamı atıp çıktım,bulduğum bir yere oturdum kaldım. ne de olsa daha önce hiç reddedilmemiştim, hiç bir konuda. ahahahah. daha sonra harcadığım bir milyara yakın parayı düşündüm, bir bardak su içtim, yetmediğinden olsa gerek gece için planlar yapmaya başladım, mümkün olduğunca alkol ve yüksek sesli müzik içeren.

Bu gibi durumlarda içine girdiğim amaçsızlık hissinden kurtulmak imkansız. hayal kırıklığına uğradığımda genelde ilgimi alakasız bir alana veririm kafamı dağıtmak için. arkadaşlarıma yönelirim, elektroniğe yönelirim, alışverişe yönelirim. ama derslere yöneldiğim hiç olmamıştı. bu ara yine içine girdiğim "niye yaşıyoruz ki lan" temalı pesimist düşüncelerden kurtulmak adına, nefret ettiğim hocaların dersinde en öne oturup, derslerinde deliler gibi aktif olmaya başladım. ne kadar sürer bilmem.

bayramda barcelonada boğa kesme planları yaparken, tekirdağda koyunla, kuzuyla yetinmek olmayacak ama.

2010-10-26T02:23:00.002+03:00

merhaba,
gitarını çantasına yerleştirmeye çalışan oda arkadaşımı izlerken, birşeyler yazmanın iyi fikir olabileceğine karar verdim.
hayatımdan bahsetmeye çok üşeniyorum böyle uzun aralıklarla yazdığım zaman. şöyle özetleyebilirim; arkadaşlarım,alkol ve akabinde dans. ahahah.
şöyle ki bir sabah kendimi, çoraplarımı buzdolabına koyarken yakaladığım an, daha az içme kararıaldım. ama daha önce bahsetmiştim. kendisine tabu koydumu insan, daha bir bağlanıyor o şeye, o şey herneyse.

yine bir kasım ayına yaklaşıyoruz ve ben yine yurt dışı planlarımı hayata dökmek adına konsolosluk önlerinde çürüyorum. bu kasımda ispanya,fransa ve italyaya gideceğim vize çıkarsa.
daha doğrusu birlikte gideceğim insanlar öyle istedi. benim tek isteğim duty free den m&ms ve lucky almak, ucuz bacardi ve cider içmek, ve en önemlisi çocukluk hayalim olan euro disneylandi görmek. belki yine bir günlük tutarım oralardayken. tabi tüm hayallerim konsolosluktaki mongol herifin bana yollayacağı red zarfıyla başka bahara da ertelenebilir. neyse. think pink.

başka nelerden bahsedebilirim. he mesela motivasyon. inanılmaz bir şey. sizi motive edebilecek küçücük birşeyle yapabilecelerinize inanamazsınız. bur da gelişim kitabı griş cümlesi gibi oldu ama idare edin. samimiyim ama. ben ki kendi çizdiği resimleri çok nadir beğenen birisiyimdir. bir tane kalem var. böyle çok değişik marker gii de değil grafik kalemi gibi de. o kalemi elime aldığımda adeta level atlıyorum. kendimi aşıyorum. ama marifeti kaleme yükledim. herhangi bir kalemle öyle çizemediğime inandım. gerçi bunun adı motivasyonmudur bilmem ama. kötü bir örnek oldu sanırım evet.

haydi bu kadar yeter. kalın sağlıcakla. bu da ne demekse.

2010-09-15T22:17:00.004+03:00

merhaba diyelim. dur bakalım ne kadar zaman olmuş buraya en son uğrayalı,hemen bakıyorum, 1 ay olmuş, çok olmamış.
buraya geldiğime göre aklımda birşeyler var ama bulamıyorum.neyse klasik yöntemimle devam edeyim o zaman, bu yöntemin adı;"aklına ne gelirse yaz koçum, çekinme."
koçum kelimesini de hayatımda ilk kullanışım sanırım. güzel oldu.tamam,lets begin.

harika rüyalar görüyorum. öyle böyle değil. hayatımın hiçbir döneminde bu kadar entrikalı,çılgın rüyalar görmedim.burada anlatılmaz tabi ama şöyle spoiler vereyim, nerde benim "viski kolam" diye barmen azarladığım bir sahne var ki of. viski kola hani,dünya üzerinde yok.

anneannemlerin 70ler üretimi ,ölüm makinesi bir asansöre sahip külüstür apartmanında bile otomatik lamba dönemine geçilmişse, gerçekten bir çağın bitişinin eşiğindeyiz demektir. hani bu çılgınlık ne zaman başladı, ne zaman bu kadar yaygınlaştı bilmiyorum ama, ben memnundum 30 saniyede sönen apartman lambalarından, zifiri karanlıkta o klik diye ses çıkaran düğmeyi bulmak adına duvarları taciz etmekten, ya da ışığı yaktığın anda,bir yarışın startını vermişçesine merdiven yarışı yapmaktan. şimdi ağız tadıyla apartmanda karanlıkta bile kalınmıyor lan. hayır yaşlanmadım,o telaş anını özledim sadece. fırt fırt fırt her boka hassasiyeti var bu yeni lambaların burnunu karıştırsan lamba yanıyor.FLAŞ! SPOTTED! hayır burnumu karıştırdığımdan değil, benim iğrenç huyum tırnak yemektir.

giyim adına yaptığım bütün yatırımlar kısa kollu tshirt üzerine olmasaydı, kışın çıplak gezip yataklara düşmek zorunda kalmazdım bence. bunun bilincindeyim ama olmuyor. yeni bir pantolona mı ihtiyacım var, yerine 3 tane tişört alıyorum. kazak mı almam lazım,gömlek mi, boşver iki tişört al unutursun. bütün çoraplarım eskimiş mi,BOŞVER TİŞÖRTLERİNİ GEÇİRİRSİN AYAĞINA. durumun ciddiyetini kış geldiğinde anlıyorum, üzerimde mikili tişörtümle dımdızlak hissettiğim zaman,ağustos böceği misali.

yaklaşık 3 dakikadır yanıp sönen siyah çubuğa bakıyorsam, bu yazının da devamı gelmeyecek demektir. bitti diyelim o zaman.

bak şimdi

2010-08-14T23:33:00.003+03:00

şehirler arası otobüstesin.koridor tarafı koltuk, yerleşmişsin yerine,önündeki televizyonu açmış izlemektesin,sonra koridorun diğer yanındaki koltukta oturan o güzel kızı farkedersin,ardından gözleriniz bir araya gelir,derken kızın gözü,oturduğun koltuğun önündeki tv kanalında yayınlanan casper 'a kayar. Neden, neden cartoon network,neden casper diye kendi kendini yediğin o saniyelerde senin dikkatin de kızın izlediği programa kayar. programın "sihirli annem" isimli dizi olduğunu farketmen için fazla bakmana gerek yoktur zaten. kızla tekrardan göz göze gelirsin, bu sefer daha kısa süreli.sonra önündeki televizyona geri döner,casper ın sesini biraz açar, koltuğunu biraz geriye yaslarsın. yüzüne yerleşen gülümseme, allahın emri olmuştur artık.

2010-08-09T23:55:00.002+03:00

twitterda 140 karakter sınırı içinde ter atmaktan,cep telefonunda mesaj atarken 2.mesaj sınırına gelmemek adına kısa kesmekten,facebook'ta @bodrum status ları okumaktan, doğru düzgün cümle kurmayı unuttum. YAZAMIYORUM AYŞEGÜL HANIM.

Ha inanılmaz bir yaz tatili geçiriyorum da kelimelere dökemiyorum değil olay. bir şey yaptığım yok. gündüz torrentten indirdiğim dizi bölümlerini izleyip gece dondurma yiyorum.fotoğraf çekiyorum,resim çiziyorum. arada bir istanbula gidip geliyorum. ha bir de dörtbeş günlüğüne tatile gittim o. ıstakoz olup geldim. ben size diyim gökçeada'da feci las vegas potansiyeli var. ya da komple disneyland yapacaksın. biz o olur bu yapılır derken onu da alırlar elimizden yakında o olur. bugün çok asiyim.

Asi dedim de, farkettim ki internet alemine, olan biten, popülerlik kazanmış her şeye isyan etmek için gönderilmişim.evet bu cümlenin devamını getiremedim bu kadar.paragraf başı yapayım en iyisi konu kapansın.ya da dur kapanmasın, gerçekten sinir bozucu çünkü, hani herkes bilmiş bilmiş, aşk işte budur, eski sevgili boktur,boyu değil işlevi,götü değil memesi. hayır dünya meseleleri hakkındaki düşüncelerini yazsınlar da demiyorum ama, sabah akşam her yerde herkesin ikili ilişkiler hakkında atıp tuttuklarını okumaktansa, ebayde alışveriş yapıp maddi manevi zarara giriyorum. bana da yazık.

neyse dondurma yiyeyim ben.

2010-07-28T16:36:00.008+03:00

bugün 2820600 puanla bomberman oyununu bitirdim. ilk defa olmuyor bu. küçükken de bir ara yapmıştım, milyarlarca gün uğraş sonunda, ama bugün 1 saatte 50 bölümü bitirdim.evet böyle gereksiz bir konudan dolayı burdayım. anı olarak da en sevmediğim en şeytan iki karakterin ölüm anlarını print screen aldım.

neyse konu şu, hani o yaşlarda ingilizce bilmemenin de verdiği angutlukla oyun bitirme denilen işlemi gerçekleştirdiğinde, karşına ne olduğunu anlamadığın bir yazı çıkması kadar tatminsizlik verici bir durum yoktu. insan istiyor ki bir film başlasın, ne bileyim, allah senden razı olsun al sana uçak biletleri kalemize bekliyoruz desinler. ya da doğacak çocuğumuza senin ismini vereceğiz desinler.düğünlerine nikah şahidi yapsınlar. kısaca anlayalım lan ne oluyor biz kıçımızı yırtıp bu oyunu bitirdikte. işte bugün bombermanin sonudna çıkan yazıyı anlamamla dünyanı nen büyük aydınlanmasını yaşadım.bkz:

meğerse bizim olayımız bu bombermani insan yapmak mış, üstelik bu insan kim,lode runner oyunundaki insan. yani lode runner oyunu bir nevi bombermanin devamı oluyor. lakin bu durumda şunu farkettim.

lode runner oyununda bu insancığımızın öldürmeye çalıştığı yaratıklar, bizzat kendisinin bomberman deki evolve öncesi hali. üstelik neden kovalıyor bu ayımsı şeyler adamı. acaba türümüze ihanet ettin diye maykıl ceksın gibi falan mı görüyorlar. ayrıca bizim ayı insan olunca neden hemen altının cevherin paranın peşine düştü.

şimdi bu sırrı öğrenmek için bu oyunu da bitirmem mi gerek. bu nasıl bir aşkı memnu kafası.

vazgeçtim ben, dil bilmediğimiz zamanlarda iş daha kolaymış.

biraz update zamanı

2010-07-23T03:53:00.004+03:00

her gece uyanıp kafaya diktiğim buzdolabındaki soğuk su şişesinin aynı işlemi tüm ailem tarafından gördüğü bir kaç dakika önce kanıtlandı. az önce uyanan babamın önce ayak seslerini, sonra buzdolabı kapağının açılma sesini, ve daha sonra o en acı veren ses,su içme sesini duyduktan sonra arkama döndüm ve o acı gerçekle yüzleştim. aynı şişeden tüm ailem kafaya su dikiyor. bu şey gibi bir his. 1 yıldır kullandığın diş fırçasını tüm ailenin kullandığını öğrenmek gibi. hayat acımasız.

bazı kelimeler var, onlar hangi dilde olursa olsun o türkçeleştirilmiş haliyle okunmak zorunda. öyle.. bunu yüksek eğitimini ingilizce üzerine alan biri olarak söylüyorum hem de. "converse" bir marka olarak hiçbir yerde "kınvöğs" diye okunamaz mesela. olmuyor. türkçe bir cümlenin içinde olmuyor işte.veya şu film; avatar. şöyle bir cümlenin içinde ; "- abi eağvıtağr ın tek olayı 3d." ı ıh, yine olmadı. avatar o işte.

hep soruyorlar, bu çizdiğin resimleri kafanda planlayıp mı çiziyorsun, yoksa başladıkça mı gelişiyor spontane diye, bugün bunun kanıtı olan iki resim çizdim. şimdi onları yükleyeceğim buraya,ilk 1.sini çizdim, aradan iki üç saat sonra 2.ye dönüştü çizim.

bir de gitmeden bir şey daha eklemek istiyorum ama ne olduğunu bilmiyorum. şöyle diyim; ciddi anlamda zaman dediğimiz kavram her derde deva. bunu zaten ilk defa benden duymuyorsunuz ama,öyle. aklınızın bir yerinde bulunsun.

kek yiyince aklıma geldi

2010-07-04T18:22:00.003+03:00

Bence hepimiz o günü yaşadık.
şanslıysak bir yabancının evinde, ya da bir yakınımızda, şanssızsak kendi evimizde.

Okuldayken, öğlenci olmadığımıza küfür ettiğimiz tek gün, okulun çıkış zilinin çalmamasını istediğimiz tek gün,ayaklarımızın eve gitmek istemediği o gün.
evet o "gün" den bahsediyorum.
hani altın günü olanı vardır,dolar günü, havlu gününü de duydum ama yaşamadım hiç.

Yalnız değilsiniz, hepimiz gerçek nefretin ne demek olduğunu o zaman öğrendik. öz annenizin, odanıza küçük salak birçocukla, hatta belki bir kaç tanesiyle gelip, "hadi abinle/ablanla oyna" ya da " çok sıkılmış abisi/ablası, azıcık bilgisayar oynat" ve benzeri cümleleri kurduğu gibi odanızın kapısını kapatıp gittiği an nefret ettiniz siz de, biliyorum. tanımadığın çocuk alık alık yüzüne bakarken, çocuktan da nefret ettin. daha da kötüsü, eve biraz geç gelmişsen, odana girdiğinde karşılaştığın bir grup çocuğu gördüğünde, tüm insanlıktan, hayattan nefret ettin. hepimiz ettik.

Kendi evinde hapis hayatı yaşadığın o saatlerde, tuvalete bile kaçamak gittin. Çünkü biraz da büyümüşsen-büyümekten kastım öyle çok büyümek adam olmak değil, ergenliğe girmek yeterli- biliyordun ki annen seni odanın dışında yakaladığı ilk fırsatta, "gün camiasına" defile yaptırmak üzereo korkunç salona atacak, işte bu da benim ortanca/ küçük/büyük oğlum/kızım diyecek ve karşınızdaki kadınların gözü, içinde bir tatlı,bir tuzlu bir de salata olan tabaklarından size yönelecek, yorumlar başlayacak, kaçamayacaksın. Bu yorumlar,sorular içerisinde benim en garip bulduğum; "bilmemne öğretmeni tanıyor musun, benim oğlumun öğretmenidir o?" sorusudur. Hiçbir zaman bu soruya tatmin olabilecekleri bir cevap veremedim. Oysa istediğim "tabi ki tanıyorum, 7 yaşına kadar beni o büyüttü." ya da "8-10 yaşları arasında tutkulu bir ilişki yaşadık kendisiyle" gibi cevap vermekti.

Bu bahsettiğim cehennemden bir "gün" havasında geçen günün akşamı da bir o kadar iyidir ama. Akşamüstüne doğru pılını pırtını toplayıp giden misafirlerden sonra, ilk önce bir kere kendinize verdiğiniz oda hapsinin sona ermesinin verdiği mutlulukla evde akrobatik hareketlerle gezersiniz. Mutfakta annenizin normal zamanlarda mikseniz yapmayacağı yüz çeşit gün yemeği artık sizindir. başka hangi "gün" ün sabahına amerikan salatası ile başlar ki insan mesela?

İşte böyle, ne zaman kek, kısır yesem o korkunç günler aklıma geliyor. sizin de geliyorsa, kendinizi kötü hissetmeyin, acınızı paylaşıyoruz. bizim gibi insanlar için bir fon bile oluşturduk.
2244 e atacağınız boş bir mesajla "kadın günlerinde çocuklarını günübirlik yurtdışına yollama" vakfımıza siz de katkıda bulunabilirsiniz. benim yollayacağım mesajla ne olur demeyin. çok şey olur. biz yaşadık, çocuklarımız yaşamasın.

AKLJSDHLHSDLSA
bitti.

brain storming

2010-06-23T14:31:00.004+03:00

insanlar artık hotel california isimli kıytırık şarkının kendisinden daha kıytırık olan hikayesine inanıp duygulanmasın, kendinden geçmesin. yok otele gitmiş de otel yanmış, sırlar dünyası bölümü.
nothing else matters da dinlemeyin artık.
ya gerçekten, ingilizce veya herhangi bir yabancı dili iyice bilmiyorsan, rahat bırak onu. çok komik gözüküyor,cümlenin am is are ını yazmayı unutan görüyorum lan, bu nasıl bir heyecan. google translator falan da hepsi yalan işler,ben de denedim fransızca yazılar yazmayı oraya buraya da, rezil oluyor insan sonra.
duygusal yazı yazma kompleksim var, çok ciddi. okuyunca çok ezik geliyor. samimiyetsiz. bir önceki yazı da öyle mesela, çok da duygusallığı falan yok gerçi ama, başlangıç cümlesi yeter bir kez, okudum güldüm.
planların insanı değilim, ne zaman bir şey için plan yapsam, bir terslik çıkıyor, hiçbir terslik çıkmadıysa da ben kendim bir terslik çıkarıp o plana uymuyorum. çok anarşistim aslında. kjdhjkfhs.

2010-06-14T20:40:00.002+03:00

yalnızlığın anlamını sorgulamaya ilk olarak tdk sözlükteki anlamını öğrenmek ile başlamıştım.
yalnız olma durumu, kimsesizlik.
ahahah çok acıklı bir ifade değil mi?
ingilizcesi isolation.
benim için çok uzun bir süre çok olumlu bir anlam taşıdı bu yalnızlık durumu. her anlamda.
evde yalnız olmak bir nimetti. hemen planlar yapmaya başlardım şunu yapacağım, bunu yapacağım çok güzl olacak diye. tek çocuk olmak imrendiğim bir şeydi mesela.
neyse bu böyle gider, demek istediğim severdim yani.
ama birşeyler olmuş, ne olmuş anlamadım, sevemiyorum bu ara.
sanırım her zaman çok istediğim ve bulamadığım yalnızlığa son 4-5 aydır kavuştum diye oldu.
herşey kız arkadaşımdan ayrılmam ile başladı. doğruyu söylemek gerek, çok da kötü hissetmiyordum başlarda, sorumluluk duygusunun üzerinden kalkmasının verdiği his harikaydı.
daha sonra oda arkadaşım başka bir odaya geçti. belki o aralar en çok sevindiğim şeylerden biriydi. çocuğu sevmediğimden değil, diyorum ya yalnız kalmayı seviyorum, ya da öyle sanıyormuşum işte.

Git gide sevemez oldum ama. her gün etrafıma biriken insanların içinde biraz daha yalnız hissetmeye başladım. hani filmlerde olur ya, böyle 1000 kişilik bir konser alanının ortasında kamera birden başrol oyuncusuna yaklaşır,uzaklaştığında etrafında kimse yok gibidir, çocuk veya kız konseri tek başına izlemektedir. onu bile yaşadım lan ahahah.

şimdilerde, yaz tatilinin bu ilk günlerinde, kendimi bu garip histen kurtaramıyorum. eskisi kadar da güzel gelmiyor. tamam evde herkes uyuduktan sonra ceketime sarılıp aldığım sigarayı balkonda içmek güzel. ama ondan sonrasında bir garip. bu nasıl bir his biliyor musun; şöyle anlatayım, kaç gün oldu eve geleli bilmiyorum ama,uzun süredir televizyon izlememişim,ilk gece bir kanalda rüyanız hayrolsun başlıklı bir programa rasladım. kelimenin tam anlamıyla tüylerimi ürpertti. hayatımda bu derece salak bir tv programı izlemedim. bu kadına kim inanıyor da telefon açıyor lan diye düşünüp sinirlenip televizyonu kapadım. Komik durum şimdi geliyor, gece saat 2 yi geçtikten sonra, evde uyanık kimse kalmadı mı, biinçsizce o programı açtığımı farkettim. izlediğimden de değil. o sağ üst köşedeki "canlı" yazısının verdiği rahatlık yüzünden. birileri benimle hissi.

bu yazı da böyle oldu, duygusal bir takım birşeyler gibi gözükse de, aslında alakası yok, aklımdan geçen, sorguladığım bir sürü şeyden biriydi.

arka planda slow bir şarkı yerine, oryantal ritmler eşliğinde okursanız eğlenebilirsiniz bile.

otobüs

2010-06-10T23:16:00.002+03:00

Normal şartlarda çocukları çok severim. gerçekten. bence yetişkinlerle anlaşmaktan çok daha kolay çocuklarla anlaşmak. iyi de geçinirim geneliyle. hatta baba olmak en büyük hayallerimdendir.

gel gör ki bir de "otobüs vakası" olarak adlandırdığım vakalar var. hani şu yaşıma kadar bir tane uzun mesafe yolculuğu hatırlamıyorum ki çocuk viyaklaması olmadan,sakin, huzurlu geçsin, olay sadece ağlamaları da değil, arka koltuğu tekmelemek olsun, ıklamaları gıklamaları olsun, muavin,hostesle aralarındaki garip disiplinleri olsun, hiç hoşlanmıyorum. küçük bir bebek ile ilgili en cani, acımasız hayallerim otobüslerde oluşuyor haliyle.

ikinci bir konu da istisnasız her zaman biletlere ya ismimin ya soyismimin yanlış yazılması, melih çebe den tutun, merih çevik e kadar. bugün de melik çebi yazdılar.

son aklıma gelen de, otobüslerde dağıtılan şu salak keklere neden bu kadar heyecanlanıyoruz acaba. hani tanesi 10 kuruşa bile gelmiyordur. istesek otobüsten inince belki kolisiyle alabiliriz ama. o bilete verdiğin 30-40 liranın hiç değilse 10 kuruşunu da olsa geri aldığını sanma hissi güzel.

2010-06-09T01:59:00.002+03:00

size de aynısı oluyor mu bilmiyorum.
ne zaman oturduğum bir mekanda final countdown çalmaya başlasa, böyle bir yerden rüzgar yüzüme doğru esmeye başlasın istiyorum, sigaramı küllüğe artist bir şekilde bırakıp, ya da bilmiyorum ayaklarımın altında ezmek de olabilir, dünyanın en kuğl adamıymış gibi yürüyerek mekanı terketmek istiyorum. çıkış kapısını açtıktan sonra da şöyle etrafıma bakarak bir gülümseyim,dişlerimi göstermiyim ama çünkü baya çirkinler, sonra da bir yere gideyim işte.
anlatınca scrubs tan komik bir sahne gibi gözükmüş.
hiçbir zaman böyle şeyler olmuyor tabi, onun yerine bu anlattıklarımı düşünüp gülmeye başlıyorum ve yanımdakilere anlatıyorum, onlar da gülüyorlar.

çok sıkıldım. hayatımın bu kadar yoğun, daha doğrusu dikkatimi dağıtacak aktivitelerle geçtiği bu döneminde böyleysem, önümüzdeki yazdan korkmuyor değilim. mesela aslında bu gece beni eğlendiren tek şey, arkadaşımın banyosundaki garnier isimli yüz maskesi-peeling tarzı şeyi işerken görüp,yüzüme sürdükten sonra, aynadaki beyaz yüzüme bakıp, koyu bir alman aksanıyla gağhniye dememdi.

saat 02.09,
kafamdaki anılar bir türlü siktirolup gidemediler.
mutfaktaki kuru fasülyeyi düşünmeye çalışıyorum ama olmuyor.
iyi geceler.

2010-06-06T22:24:00.002+03:00

saat kaçmış bakalım, 22:24

bugün yine çok fazla yağmur yağdı,o da olmasa birşeyler yazmak aklıma bile gelmeyecek.

aklımda hiçbirşey yokmuş gibi.

yıllardır söylediğim ve hep yalancı çıktığım bir cümle var.

"ben bunu yapmayacağım."

ne zaman kendi kendime asla falanca bir şeyi yapmam diye telkinde bulunsam, kendimi o spesifik şeyin tam da ortasında buluveriyorum. tabi bu durumdan "şey" diye bahsederek fazla açık olamıyorum sanırım. bir örnek bulayım. basit bir şey olsun ama.heh, lost mesela. lost etrafımdaki herkesin ağzında sakıza dönüştükçe, git gide izleme hevesini kaybetmiş oluğum bir dizidir. hiç de ilgimi çekmemiştir şimdiye kadar. ama 3 gündür kendimi, arkadaşımla, sanırım 6 sezonluk olan bu dizinin son sezon bölümlerini izlerken buldum. oturmuş olayları kendi çapımda anlamlandırmaya çalışıyorum, tuvalete giderken diziyi duraklatıyorum.

bu basit bir örnek tabi. bundan daha ciddi şeyler de var.

gelecek için de geçerli bu mesela. kendimi uzun süredir uzak tutmaya çalıştığım bir gelecek vardı. ve asla kelimesini kullandıkça mıknatıs gibi o geleceği üzerime çektiğimi farkettim.

ilginç işler.

neyse.

üniversitenin ikinci yılı da bitti. 3. sınıf öğrencisi oldum.

hala ankaradayım. uzun bir süredir devam ettirdiğim "herşeyi yavaştan alma" düşüncesi baya iyi çalışıyor. hiçbiryerde bekleyenim yok diye ailemin yanına jet hızıyla dönmedim mesela. takılıyorum öyle, ne zaman döneceğime kafam karar verecek. bir bekleyen varsa da devam etsin.

uyurken sıfır ses çıkaran insanlar çok ürkütücü. şimdi cam kenarına geçip bir sigara içeceğim. çünkü burası da fazla sessiz olmaya başladı.

2010-05-22T17:30:00.002+03:00

merhaba,
yazar dahi olmadan writer's block sendromunu yaşamak ne kadar ilginç. neyse biryerden başlamak gerek. yağmurdan konuya giriş yapabiliriz mesela. hava baya yağmurlu bugün. oda fazla ışık almıyor, böyle bir durumdan neden zevk alınır ki diye düşündüm. güvende hissetme duygusu heralde.

evet 5 dakikadır ekrana bakıyorum. olmuyor,fazla zorlamayalım.
geç kaldım zaten.

2010-05-10T17:37:00.002+03:00

Kendime ait bir eve çıkacağım zamana ait o kadar çok planım var ki.

her gün yeni bir şey ekleniyor üzerine.

Mesela bu aralar şey düşünüyorum. Pinball machine' ler oluyor ya, paraya kıyıp onlardan alsam hiç fena olmaz, hem de böyle frankenstein, haunted house edition olsa mesela.

Şimdi bir şey farkettim.

2010-05-07T03:32:00.003+03:00

Akşam saatlerinde odada bir arkadaşımla linguistics çalışıyorum. Zaten bu bile başlı başına çok ilginç bir durum. Akşam saatlerinde vaktimi odamda bir ders kitabı ile geçiriyorum. Konu bu değil tabi. Kendimi kitaptan biraz olsun uzak tutmak adına ketıla su koydum çay içeceğim dedim. Ketılda su işte ısınıyor. Kaynamasına yakın içinden bir ses geliyor ya, işte o anda tuşu kapadım. Her zaman yaptığım şey. Halbuki biraz daha beklesem, kendi kendini kapayacak cihaz. Bekleyemiyorum ama. Normalde dikkatimi çeken bir şey de değil bu ama arkadaşım niye kapadın ki şimdi onu deyince bir anda hayatın anlamını sorgulama kafasına girmeden edemedim.
Böyle bir çok sahne canlandı gözümde. Flashback cinsinden. Mesela sifonu da işedikten sonra değil, işeme esnasında çekiyorum. Bekleyemiyorum. Rutinden kurtarma çabası.Ne var başka, asansörü yaklaşık 30 saniye beklemek yerine 5 kat merdiven çıkmayı tercih ediyorum.Youtube da video izlerken bile o kırmızı şeyin dolmasını beklemiyorum. Bilinçaltımda ne var bilinmez.

Yarın ki vizede de sınav süresinin bitmesini beklemeden çıkarım bu gidişle.

Bir de şunu farkettim;para kazanmak adına çeviri işine yüklenmeye başladığımdan bu yana, kullandığım türkçe, eskiden star'da yayınlanan korku filmlerinin ucuz dublajlarına benzemeye başladı.kötü.

2010-04-27T15:38:00.003+03:00

Dün tatilden döndüm.

Sınırsız içki olgusunun etkileri hala üzerimde.

harikaydı. baya harika.

fakat sanırım tatil modunu biraz erken başlattık, daha 1 ay gidilecek bir okul,girilecek finaller,yapılacak sunumlar var.

Ama kafamda sadece açık büfe var şuan o ayrı tabi.

Bir de farkettim ki animasyon filmleri duygusal anlamda beni hiçbir dram filminin etkileyemediği kadar etkiliyor. çok ilginç. 1 değil 2 değil.

2010-04-20T02:03:00.000+03:00

2010-04-19T15:30:00.002+03:00

Birkaç gecedir sokakta yürürken etraftaki insanları dinliyorum.
Vardığım kanı şu; Kadınların hayatlarını yönlendiren sorunlara baktığımızda hepsinin geneli 3 soru üzerinde toplanıyor:

-Ne yiyelim?
-Ne giyelim?
-Kiminle sevişelim?

Yanımdan hızla geçip giden insanların ağızlarından kapabildiğim cümlelerin geneli bu kapılara açılıyor.

Yine aynı gözlemlerimin ışığında (duyan tez yazıyorum sanacak ) söyleyebilirim ki bu sorular kadınlar arasında,sıraladığım hiyerarşi doğrultusunda soruluyor.
Nasıl mesela? Şöyle anlatıyım, Birincil derdi "ne yiyelim" olan kadınlar, şöyle bir bakıldığında, üstüyle başıyla o kadar da ilgilenmeyen,karşı cinsle ilişkiden çok,arkadaşlık ilişkilerinde ön planda olan bir kız oluyor, benim gördüğüm örneklerde kilo fazlalığı olan,kapalı kızlar genelde bu soru grubuna girmekteydi.

"Ne giyelim" derdiyle yanıp tutuşan kızlarımız daha çok mağazalarda gözü başka hiçbir insanı görmeyen türde, yaşları 17-30 arası değişen birbirinden bakımlı kadınlardan oluşuyordu. Ben bu kızlara, mango kasasının sırasında arkadaşımın aldığı bir giysinin parasını ödemek için beklerken rastladım.Siz nerede rastlarsınız bilmem. Kendileri ödeme sırasında beklerken bile ellerine en yakın hizada bulunan bir kaç parça giysiyi tutup çekiştirme derdindelerdi.

"kiminle sevişelim" diye adlandırdığım üçüncü tip kadınlarımıza ise kafe,bistro,bar tarzı mekanlarda rastlıyoruz. Hiyerarşide en üst basamağa ulaşmayı başarmış olan bu kadınların karınları toktur,önlerinde yüksek ihtimal bir çeşit bitki çayı ya da light bira vardır. Muhtemelen ikinci basamağı henüz atlamışlardır ki oturdukları masanın bir sandalyesinde mutlaka çantaları ve bir takım poşetler oturmaktadır. Bu grupta dikkat çeken en büyük özellik, etraflarındaki erkek cinsi varlıkları incelemekten birbirleriyle bile sohbet edememeleridir.

Anlatmak istediklerimin sonuna geldiğim bu cümlede belirtmek isterim ki,bu yazı kadınları yermek amacıyla yazılmamıştır.Aksine sadece yaptığım bir gözlemdir.Zira aynı gözlemi yoldan geçen erkekler üzerinde yaptığımızda,basamak sayısının 1 e düşmesi de olası bir durumdur. O biri de siz bulun artık.

2010-04-17T20:43:00.002+03:00

Bugün hava çok güzeldi.
kahvaltı için dışarı çıktığımızda,yerler ıslaktı ve ağaçlardan dökülen çiçek yapraklarıyla doluydu,ama have güneşli ve sıcaktı.sanırım uyanmadan hemen önce yağmur yağmıştı.

2010-04-15T21:40:00.002+03:00

Bazı zamanlar kendimi,kulağımı kol saatime dayamış,içindeki tiktak sesini dinlerken yakalıyorum.Bu yazıyı yazmaya başlamadan önceki son onbeş dakika da bu "bazı zamanlar"a dahil.

Tek kişi yaşamaya başladığım şu son 3-4 aydan bu yana bir hayli tek kişilik düşünmeye başladım.Bulaşık yıkamamak için son 3 gündür odamda içmek istediğim çayı içmiyorum.yeni bilgisayara itunes yüklemeye üşendiğim için artık müzik dinlemiyorum.
Ve tam şu anda farkettim ki, aylardır üstüme örttüğüm ekoseli kahverengi battaniyenin üzerinde bile "tek kişilik" yazıyor.

Bugün internetten sipariş ettiğim ayakkabılar elime ulaştı.büyük oldular biraz.
bazen neden bu kadar garson boyum diye düşünmüyor değilim.

2010-04-13T02:10:00.002+03:00

merhaba.
aslında yazacak hiçbirşeyim yok bu gece.
yani sanırım.
sol gözüm ağrıyor,yeni aldığım bilgisayarla gereğinden fazla vakit geçirdiğim için sanırım.

özlediğim çok dakika var,
ve çok üzücü.
böyle olmamalıydım,ya da olmamalıydı.
artık hatırlamak istemiyorum,daha fazla birşey hatırlamak istemiyorum.

cant put your arms around memories.
yeter.

2010-04-12T00:11:00.002+03:00

eskişehir güzel yer.
artık tadını unutmaya başladığım,adam gibi noodle'dan yedim.zam gelmiş ama.
sonra donas da yedim.
yeni yerler açılmış,havelka ve del mundo adında iki tanesine gittim.çok güzel yerler.konsept kafe olgusu harika zaten.ankarada pek yok.

glow denen clubdaki şarkı söyleyen kız tatlıydı baya.
güzel bir haftasonuydu.

2010-04-12T00:06:00.003+03:00

Otogardayım.
Buradaki adıyla aşti.
eskişehire gideceğim.
etrafta bakıyorum,her yerde bir sürü anı var.
hem üzgünüm,hem de komik şeyler geliyor aklıma.
ha bir yandan da sigara içiyorum.
sonra yanıma benim yaşlarımda bir çocuk geliyor,o da bir otobüs bekliyor heralde.
bir an için göz göze geliyoruz,derken yanındaki iki asker kıyafetli adamı farkediyorum,beraberinde de çocuğun bileğindeki kelepçeleri.yanındaki askerlerden birinin bileğine bağlı.
bir an için kendimi yerine koyuyorum çocuğun,
sonra ne kadar saçma şeylere üzüldüğümü farkediyorum,sonra sigaram bitiyor,sonra da otobüs geliyor.

2010-04-07T01:14:00.002+03:00

merhaba blog, bir süre için sadece sen ve ben varız,seyircilere bir sezon finali yaptım.
belki bu şekilde samimiyetimi geri kazanabilirim.

çok sıkıldığım bir konu var.aslında bir kaç tane. ama bir şekilde söylemeye başlamak gerek.
mesela beni tanımayan,ya da iyi tanımayan insanların hakkımda dünyanın en olumsuz fikirlerine sahip olması canımı sıkmaya başladı. baya sevilmeyen bir insan olduğuma kabullendirdim kendimi.
çok soğuk,itici görüyormuş herkes. onlara puanım 9.

bu akşam 5 ile 9.30 arasında uyuyordum ben.odamın kapısını kilitlememişim. hayal olarak hatırlasam da giirip çıkan bir kaç tane insan aklıma geldi. bir de yağmur yağıyordu ve şimşekler dolayısıyla oda periyodik olarak beyaz bir ışıkla kaplanıyordu. uzun süredir bu kadar rahat uyumamıştım.

hayatımda ilk defa kıskançlık olgusunu tam anlamıyla yaşıyorum sanırım.
kimi,neyi,ne için olduğunu burada yazmama gerek yok.

istanbulu özledim bir de.

2010-03-30T01:32:00.002+03:00

12-13 yaşlarında bir kızın fiziksel değişimi dolayısıyla sahip olduğu görüntüye her zaman çok gülmüşümdür. hala baby fat kapsamında sayabileceğimiz göbeğinin üstünde beliren göğüs diye adlandırmaya dilimin gitmediği çıkıntılarla birlikte,baya eğlenceli bir görüntüye sahiptir bu kızlar.
bir de üstüne bu kızımız nintendo wii de boks gibi ekstrim hareketler gerektiren bir oyunu oynuyorsa ,yanınıza yiyecek birşeyler alın, oturup sitcom kafasında izleyin.aklıama geldi yazdım.

geçen doğum günümdü.28 mart.lady gaganın da doğum günüymüş ilgileri üstüne topladı.ahahah.
20 yaşında olmuşum. bazılarının iddaalarına göre "21 den gün almışım". ben inanmıyorum tabi.
doğum günüm değişik geçti.garip. güzel ama.hiçbir zaman sweet sixteen partilerinin insanı olamamışımdır.kalabalığın dikkatini üzerinde toplamak baya rahatsızlık verici.

analog kameraylaa fotoğraf çekmek çok garip bir hismiş.her çektiğim fotoğrafın ardından bakalım nasıl çıkmış diye kameranın arkasına yöneliyorum sanki bir ekran varmışçasına.
heyecan verici.

bu yaz nasıl geçecek çok merak ediyorum.kaç senedir eğitim hayatının içindeyim,bu geçireceğim kaçıncı yaz tatili bilmiyorum ama hayatımda ilk defa yaz gelmesin istiyorum.

bu kadar şimdilik.

people come,people leave

2010-03-27T03:00:00.002+02:00

elimi klavyenin tuşlarına getirdiğim tam şu dakikada yan odadaki çocuk camını açıp dışarıya "uyumayın ulayn" diye bağırdı.hatta şu saniyelerde koridorda uyumayın diye bağırmaya devam ediyor.

her zaman arkadaşların sevgililerden daha kalıcı olduklarını düşünürdüm.ilişkiler başlar ve biter,arkadaşlık kalır gibi.
ama şimdi düşünüyorum da,5 sene önce,hatta bırak beş seneyi,geçen sene sabah akşam görüştüğüm insanlar şimdi sadece facebook account umda süs duruyorlar.çok ilginç.

bunu söylemek istemiştim.

2010-03-19T20:29:00.002+02:00

shutter island ı izledim bugün.kurgusuyla ayrıntılarıyla bu kadar güzel bir filmi izledikten sonra yanımdaki birkaç arkadaşımın " bu ne hamunagoyum ya recepivediğe gitseydik kim soktu bizi bu filme" gibi yorumlarını duyunca,arkadaşlıklarımı sorgulamaya karar verdim.tamam şaka.ama sinirlendim.

bir de bir kitap aldım.sookie stackhouse novels serisinin bir kitabı all together dead diye.sonra kitabın serinin 7. kitabı olduğunu öğrendim.yine kapak tasarımını beğenip kitap almamın bir sonucu bu da.okunur mu bilmem.

buraya günümün nasıl geçtiğini,neler yaptığımı yazmayınca,veya facebook a fotoğraf yüklemeyince hayatımın çok sıkıcı geçtiğini düşünenler varmış.çok garip değil mi.
neyse bu kadar.

2010-03-15T02:52:00.004+02:00

Ne zaman bir şeyden vazgeçme kararı alsam ona daha çok bağlanıyorum.
bu bir huy olabilir,bir kişi olabilir farketmez.
şey hissi gibi aynı,hani" bu son paket,daha da sigara içmiyorum "yalanı vardır ya,belki iki üç gün-hafta içmezsin ama sonrasında eskisinden de çok sigara içmeye başlarsın.
Veya "bu pazartesi az yemeye başlıyorum,akşamları da koşu yaparım" diye kendi kendine konuştuğun pazar gecesini fıstık ezmesiyle geçirirsin.öyle bir şey.
O yüzden herşeyi oluruna bırakmak gerek diye düşünüyorum.Radikal kararlar alma fikri her zaman da bir işe yaramıyor.
Yine o yüzden olabilir ki birşeylerden vazgeçmek yerine o şeyler benden vazgeçsin istiyorum.daha cazip değil mi.Mesela sigara" seni bırakıyorum melih" desin.

Ha bunu dedim diye sanmayın ki yine tırnaklarımı yemeye başladım.Yok öyle bir şey.

2010-03-09T10:42:00.002+02:00

İnsanın kendi kişisel özelliklerini sayması kadar samimiyetsiz bir şey yok.
"Çok girişken,neşeli,sır tutmasını bilen bir yapım var benim.yane ben demiyorom arkadaşlar öyle diyor genelde."
ola ki geçmişte bende bu hataya düşüp böyle tanımlar yapmışsam kendi hakkımda,inanmayın.

Bu ara çok fazla ton balığı yiyorum ve aklımda çok şey var.

2010-03-04T00:10:00.002+02:00

geçen bir gece 7.caddede birkaç arkadaşımla yürüyoruz.(daha önce de söylemiştim,isim vermeyince gizemli oluyor)
işte yolun kenarında bir kadın ve tuttuğu tasmanın ucunda bir tane köpek var.Hangi cins bilmiyorum ama çok tatlı bir şey.haliyle herkes yanından geçerken "aneğğ,yerummm,lenn" gibi tepkiler veriyor.Biz de modaya uymuş bir yandan köpeğe sözlükte herhangi bir anlam ifade etmeyen garip kelimelerle seslenip,diğer yandan çaktırmadan sahibi kadın ne tepki veriyor rahatsız oldumu diye göz ucuyla bakarken bir anda ayağa kalkıp arkadaşımın üstüne atladı köpüş.(evet köpüş de kullandığım kelimelerden biriydi.)baya da büyük bir şey.ama öyle saldırma atlaması değil.bildiğin kendini sevdirme çabası.
işte bu kadar.
çok güzel bir andı.
hemen yine kafamda kedi köpek karşılaştırması yaptım.hangi kedinin kendini sevdirmek için üstüne atladığı görülmüş.
bitti.

2010-02-16T02:36:00.002+02:00

Ben geçen gün fırında mantarlı ekmek ve kaşarlı mantar yaptım.
Migrostan her mantar aldığımda,veya spagetti yaptıktan sonra şuna mantar sosu da hazırlayayım dediğimde aklıma selinin gelecek olması çok trajikomik değil mi.
Normalde insanlar eski kız arkadaşlarını bir parfüm kokusunda,bir kitap isminde,şarkı sözlerinde falan hatırlar herhalde.sağlıklı olanı budur sanırım.
ilginç bizimkisi işte.
müpamantar.ahah.

siz de oturmuş bunu okuyup,bıkmadı bu çocuk zavallı kafasında tavırlardan diyorsunuzdur.
terbiyesizler.

az kaldı şurayı da gizliye almama zaten.

2010-02-12T21:00:00.003+02:00

çarpışan arabalar ile sosyalleşmek vardı eskiden.
çocukken insanlarla iletişim kurmak ne kadar kolaymış onu düşünüyordum.
düşünsene,50 metrekarelik bir alanda,küçük arabaların içindesin ve arabayı hiç düşünmeden başka birinin arabasına hızla çarptırıyorsun,ne bileyim köşeye sıkıştırıyorsun,hatta bazen başkalarıyla anlaşıp bir kişiye dalıyorsun falan,sonra da beynini yerinden oynattığın o kişiye bakıp gülüyorsun.nasıl bir eğlence anlayışıymış.hiçbirini de tanımıyorsun,nasıl bir kendine güven,hepinizin ağzına sıçarımcılık.küçükken işler farklıymış.

biritın memoriğz

2010-02-12T13:11:00.001+02:00

2010-02-12T12:09:00.003+02:00

Şu küçük,genellikle beyaz ve tonları renklerde olan,bazı cinslerine kaniş de denen köpek cinsi var ya,büyük bir nefret besliyorum hepsine karşı.Bence hayvanlarda,ya da daha spesifik olarak köpeklerde psikolojik rahatsızlık denen şey gerçekse,bunun en büyük kanıtı işte o köpekler.Bu köpek türü genellikle apartmanınızda,her gün otobüse bindiğiniz durağın hemen arkasındaki dairenin penceresinde-balkonunda,yürüyüş yaptığınız yolun üzerindeki bir dükkanın önünde veya çok sık ziyaret ettiğiniz bir yakınınızın evinde olabilir.Demek istediğim,kurtuluş yoktur,sizi gördükleri her zaman gırtlakları parçalanana kadar havlarlar,üzerinize koşup korkutma girişiminde bulunurlar,daha da ileriye gidip ayak bileğinizi ısırmaya kalkabilirler.
Ben bu kadar agresif ve sinir hastası bir tavrı başka hiç bir evcil hayvanda görmedim,çok sevimsizler.Bence bu küçük köpeklerin bu denli fevri davranmasının nedeni,yine küçüklüklerinden geliyor,fiziksel gelişimlerinin zayıflığının verdiği ezikliği insan ırkından çıkarıyorlar,sahipleri onlara bakıp besleyen oldukları için de,streslerini bir yabancı üzerinde atıyorlar.Bir yerde bu tür köpek cinslerinin küçük kalabilmesi için hormon ilaçlarına maruz bırakıldığını okumuştum,bir nevi domates gibi düşünün,durum tam tersi sadece.O ilaçların üzerlerindeki etkisi de olabilir bilmiyorum.

fazla uzatmadan konuyu şöyle keseyim,boyumdan büyük bir köpekle bırak beraber yaşamayı,aynı yatakta bile uyurum amabu bahsettiğim küçük beyaz şeyleri bir tekmede aya yollayasım var.

2010-02-04T00:24:00.002+02:00

yoğun duygular hissettiğimde ilham patlaması yaşıyorum,saatlerdir sayfalarca resim çizdim ve durduramıyorum,tarif edilemez bir şey,beyninden ellerine doğru birşeyler akıyor gibi.anlatamadım sanırım,neyse boşverin zaten.

digitürk 437 jazz classics'te just my imagination diye bir şarkı çalmakta.ekran resmini de şömine ateşi yapmışlar,düşününce komik aslında,ama gülesim yok.
dün geceden beri boğazlarımda iğrenç bir his var,bu yaşta şurup kullanmaya başladım bu his yüzünden.

tırnaklarımı rahat bırakma operasyonundan beklediğimden çok daha iyi sonuçlar aldım.gitarcı ergen çocuk tırnağı uzunluğuna ulaştılar neredeyse,tırnak makasıyla tanışmalarına az kaldı.

love walked in diye bir şarkı başladı şimdide.kar durdu.bu sene kar yağmasını hiç istemiyorum.
bu kadar.

tatili

2010-01-29T01:53:00.004+02:00

tırnaklarımı yemeyerek
dişlerimi düzenli fırçalayarak
hormon hapı kullanan genç bir kızın sahip olduğu ölçüdeki sakallarımı traş ederek
film izleyerek
ev yemeği yiyerek
bazı şeyleri özleyip bazı şeyleri özlemeyerek
denize bakarak
kardan tiksinerek

geçiriyorum sanırım.

ha bir de insomnia minimum dereceye indi

2010-01-22T13:36:00.004+02:00

Camdaki manzara mükemmel.Denizin üstüne kar yağıyor ya,şeyi düşündüm;
yeterince kar yağsa,buzla su karışımından deniz smoothie kıvamına gelir mi acaba?
ahahah.

bir üst katta yaşlı bir kadın var.sabah akşam kocasına bağırıyor.kuş uçsa kocam yaptı diye ağlıyor,annemin tıkırtısını duysa mutfakta komşu huuu diye bağırıyor.komik kadın.

Sigara içmem gerek.hani ciddi gerek,o yüzden dışarlarda bir kafe bulmalıyım,şöyle ufosu olan.
ufo.
sdfwlfds

edit 13şubat 2010:okudum da şidmi şu yazdığımı,smoothie konulu saçma düşüncemi belirttiğim soru şeye benzemiş,"babam nasıl bu kadar güzel pasta yapıyor?annem orospu mu acaba?" gibi bir tv reklamı vardı ona.

2010-01-21T02:44:00.005+02:00

2010 yılını hiç sevmedim ben.
2010 yılı 1 senelik ilişkimi bitirdi.
2010 yılı yüzünden 20li yaşlara adım attım.bence 20 çirkin bir sayı.
üstelik 2010 yazması çok zor.çizdiğim bir resme tarih falan atmaya kalktığımda 20010 yazıyorum.

otobüs şirketleri çıldırmış,bugün,içinde 9 saat kaldığım otobüsün ön koltuğundaki televizyonda yaklaşık 50 yabancı,10-15 tane yerli film vardı.Müzik,oyun,tv kanalları, hatta resim seçeneği de olan bu süpersonik dokunmatik ekran cihazın bir de usb girişi vardı.Hani "yettiremediysek kendin takıl" mesajı vermişler.
Jetgiller kafası yaşadığım bu 9 saat boyunca ön koltukta oturan yaşlı amca bu cihazı kullanmayı öğrenemedi.periyodik aralıklarla görevli çocuğu çağırıp "bana sanat musikisi aç" dedi.

Ankaradaki odamda bir buzdolabım var benim.Böyle taş çatlasa bacak hizana kadar gelenlerden var ya,işte onlardan,ama şirin bir şey,magnetler falan yapıştırdım üzerine.neyse.İşte o buzdolabı genelde bomboş olur.içine içecekten başka hiçbirşey koymam.
Bu gece annemlerin evde-benim evim diyemiyorum çok garip,ilk defa gördüm evi lan- içecek bir şeyler bulmak için buzdolabını açtım.çok garip bir andı.önce bir ışık süzüldü üzerime doğru.sanki başka bir dünyanın kapılarını araladım.İçindeki malzemelerle istediğim yemeği yapabilirim heralde.uzun süredir görmemişim böyle bir manzara,yarım saatte bir buzdolabını açıp inceliyorum.Ane,konserve mısırda varmış,oha mantar lan,yok artık barbekü sosu mu o,gibi tepkiler verip duruyorum.Komik hallerdeyim.

Babam uyuduktan sonra salonda bıraktığı sigaradan çalmayı özlemişim.

Impossible triangle diye bir şekil var.kendisi çok güzel bir şekil.abartmıyorum yaklaşık 3 aydır belki üzerinde birşeyler yapmaya çalışıyorum.renklerini düzenliyorum çiziyorum karalıyorum.güzel birşey çıkarsa dövme yaptıracağım diye karar almıştım.

2010-01-20T02:22:00.002+02:00

bugün finallerin finali linguistics sınavı ile dönemi sonlandırdık.
yarıan biletimi aldım annemi ,semihi görmek için.
dönemin benim için son gününde rakbarın tekinde ucuz bira içtim,tavuk iskender yedim,belki içlerinden 10 kişiyi tanımadığım bir grupla karaoke bara gittim.
çok güzel sesi olan insanlar var ne güzel.
böyle işte.
başım çok ağrıyor bir de .bu kadar.

bir dönemin sonuydu bugün.
bitivermiş.

2010-01-14T16:23:00.006+02:00

Bu yeni kayıt butonuna tıkladığım anda aklıma bir şey geldiyse bile unutuyorum.Bu his,tıpkı kapı önünde anahtarını ararken pipini patlatacakmışcasına gelen çişin uyandırdığı his gibi.

▲

Nasıl başlayabilirim,mesela şu cümleyi yazdığım tam şu sırada sağ ayağımla sol bacağımı kaşıyordum.bilgisayarımında kucağımda olduğunu varsayarsak,hayal edince hiç hoş olmuyor.En iyisi siz beni küçük,loş ışıklı bir kafede,çayım eşliğinde yazdığımı falan düşünün.böylesi daha kuğl.

▲

Bugün arkadaşlarımdan biri şüpheli bakışlarla yüzüme doğru bir hayli yaklaşıp,sonra gözlerinde büyük bir aydınlanmayla "inanmıyorom senin sakalların turuncu,hemde bildiğin turuncu!" dedi.Evet öyle,ama genden değilmiş o sanırım sigaradan oluyormuş diye hevessiz bir cevap verdim.ama içten içe "nihu,ama her içenin sakalı da turuncu olmadığıan göre,işte benimkisi farklı oğlum" dedim ve mutlu oldum.

▲

İlerleyen saatlerde iki arkadaşımla çay içerken bir anda dönüp şey dediler;
"Melih sen insana inanılmaz pozitif bir enerji veriyorsun,böyle biz mesela birimizin morali bozukken bütün ortamı mahvederiz ama seni hiç bu yönde görmedim,hep enerji katıyorsun" gibilerinden bir şey dedi.Bunu duyunca da mutlu hissettim.En azından insanların yanımda kötü hissetmemesi iyi bir şey.Yani bence.

▲

Final denen olgu çok boktan bence.Mesela dün gece yine başka bir arkadaşımla-böyle arkadaşımla deyince gizemli oluyor- sabaha kadar beş para etmez bir derse çalıştım.Öğrenim hayatım boyunca çıkarmadığım kadar not çıkardım.Uykusuz kaldım.
Benim yapım sanırım böyle işlere müsait değil,bugün uykusuzluğumun tüm hırsını hocaya ağır sözler ederek çıkardığım için bütün çalışma çabam hocanın verereceği bir F2 notuyla havaya uçabilir.Çeneyi bazen tutmak lazım.

▲

Marsta ağaça benzeyen görüntüler keşfetmişler.Marsta ağaçlar olduğunu düşünmek çok güzel değil mi.Daha doğrusu güneş sisteminde dahi olmayan bir gezegende hayat olduğunu hayal etmek çok eğlenceli bence.Hani hiç bir sınırın yok.Yaratıkları,bitkiyi,gökyüzünün rengine kadar kendi kafanda yarat.küçükken böyle çizgi romanlar çizerdim ben.Şimdi avatar çıktı.mertlik bozuldu.

▲

Birazdan yine hayatımın ilklerinden birini gerçekleştireceğim.gerçi dur bu ilk değil iki olacak neyse.Arkadaşlarıma yemek yapacağım.Bir tanesi eğer bulabilirse atari getirecek,güzel olacak.

▲

Ha bu arada oda arkadaşımın tatiline erken başlamasından dolayı yine odamda donla gezme sezonunu açtım.

▲

bu kadar sanırım.

▲

edit:çok fazla "arkadaş" kelimesini kullanmışım çünkü isim kullanmak pek hoşuma gitmiyor.

2010-01-07T10:59:00.002+02:00

bu sabah uyandığımda tuvalet kağıdı ile mumyalanmıştım ve yastığımda çoraplar vardı.birde kurbağa oyuncağı yanımda yatıyordu.garip bir gün.

edit:akıbeti çözüldü.hababam sınıfı kafasında şakalar,vidyoya çekmeler.eskimedi gitti.

2010-01-05T17:13:00.002+02:00

bugün te kælifornyalardan sipariş ettiğim koyu yeşil aypod næğnom elime ulaştı.
baya sevdim çok güzel.

bir de bu.
bence eğlenceli

edit:apple insanları salak yerine koymayı ne zaman bırakacak acaba,mükemmel vidyo çeken bir aygıt nasıl olur da fotoraf çekemez.ille de saçma sapan bir application ın çıkmasını mı beklemek lazım.ya da daha komiği bir sonraki modelin çıkması.

2010-01-02T17:56:00.005+02:00

Bir kapağına bakıp kitap alan insanlar vardır,bir de bu tiplerin çok sığ olduğunu düşünen kültür mantarları vardır.Ben bu ilk söylediğim gruba dahil insanlardanım sanırım.Bir kitabı sırf kapağındaki bir resmi,alıntı bir yazıyı çok beğendiğim için alabiliyorum.Sağlıklı bir yöntem değil ama,görsellikle fazla ilgilendiğimden sanırım.
Neil Gaiman'ın the graveyard book isimli kitabını aldım iki üç gün önce,sadece kapaktaki ve içindeki ilüstrasyonları beğendiğim için.Ödüllü bir kitap olduğunu falan daha yeni farkettim,kitabın üzerinde yazıyormuş kocaman.
kitap da budur.
Kitap demişken,şu an Gülse Birsel'in yeni çıkan kitabını okuyorum.Velev ki ciddiyim.Yazılarından birinde Newyork'ta yaşarken üst kat komşusunun Drew Barrymore olduğunu öğrenmiş.Partilerinde çok gürültü yaptığı için apartman kurulu olarak atmışlar kadını.
Sonra düşündüm.Benim de üst katta 317 de gizem var işte.alt katta fırat var.

bir de son olarak ,madem bugün kültür abidesi gibi edebiyat üzerine yazmışım,o zaman ingiliz dili edebiyatı dersi için vize ödevim olan "A rose for emily" e hazırladığım posteri de koyayım buraya;

mugger

2009-12-26T06:03:00.004+02:00

Aylardır ilk defa bilgisayar ile birşey çizdim.
Sanırım programı fotoraf düzenlemek değil de bir şeyler üretmek için kullandığım en son zaman bilgi üniversitesinin mülakatıydı.

Selin'in hediye ettiği moleskine'le takılmaya başladığımdan beri hiç yanaşmamışım bile , laptop mouse'umla birşeyler çizmeye.Son bir aydır başıma bela olan insomnia hallerimi verimli birşeyler adına kullanmak istedim ve böle bir şey yaptım.adı mugger.soyguncu.
saat 06:08.
bir sigarayı hakettim.

ps:

bana iyisinden kötüsünden bir grafik tablet bağışlamak isteyen bonkör bir vatandaş varsa emailimden ulaşmalı.

bu da daha büyük şeysini görmek isterseniz çizimin linki

2009-12-24T22:00:00.005+02:00

Bir kitabevine falan sahip olsam,D&R gibi değil Remzi Kitabevi gibi olmasını isterdim.Bu akşam bunu düşünüyordum.hatta üst katına da stüdyo tarzı bi daire yaptırırdım.güzel olurdu.

Bu gece ilk corona'mı içeceğim.Neymiş bu kadar abarttıkları göreceğiz.

On sene kadar önce falan merveyle o senelerin hit şarkılarını dinleyerek turnuva yaptığımız Icy tower oyununu facebook applications'da buldum.mutluyum.

Bu yılbaşına yakın zamanlarda alışveriş merkezlerini öyle bir hale getiriyorlar ki,insanın bencilliği tutuyor.Kendine hediye almak istiyor.Girdiğim oyuncakçıda nefsime yenik düştüm mesela.Oraya giren çocukların hallerini düşünemiyorum.

ps:Anaokulundayken okul müdürü bana bir kitap hediye etmişti.Kitap remzi kitabevi yayınlarına aitti.Müdür'ün adı da Remziydi.Uzun bir süre yayınevinin ona ait olduğunu düşünmüştüm.
salaktım.

geyik kafası

2009-12-17T02:58:00.002+02:00

geçen gün linguistics sınavına çalışmam gerektiği için,sabah 6ya kadar aşırı miktarda kahve tükettim.sınava gitmeden önce uykuya daldığım iki saatte çok kötü rüyalar gördüm.

ama size gördüğüm kötü rüyalardan bahsetmeyeceğim.
size o rüyaları görmeden önce gördüğüm rüyadan bahsedeceğim.
böyle içinde eski klübe tarzı evler ve bir de çocuk parkı olan bir kasaba tarzı biryerlerdeydik.
parkta oynarken birisi geyiklerin saldırı için geleceğini haber veriyor ve bizde saklanacak biryer arıyoruz.saklanamayanları geyikler boynuzları ile öldürüyorlar.
bu kadar.
bu güzel olan rüyaydı.

bu kadar.

bir de birisi lucky strike sigaramı ona satmam için 30 lira teklif etti cık dedim.

hey,Im alive,still.

2009-12-05T02:37:00.003+02:00

-yatağımın çarşafı,üzerinde yattığım her gecenin sabahında allahını şaşırmış hale gelip yerlerde süründüğü ve onu her sabah toplama eziyetine katlanamadığım için 1 haftadır yorganımın üzerinde yatıyorum.bence güzel bir çözüm oldu.

-giydiğim her pantolonun,hırkanın,montun cebinden ingilterede yaptığım alışveriş fişleri,üzerinde elizabeth II olan pence'ler,tren ve otobüs biletleri çıkması,alakasız ortamlarda melankoliye sarmama neden oluyor.1 hafta bana yetmedi.ama artık anlamalıyım.Im not in britain anymore.

-baştan savma yapılan,basit çizimleri mükemmel çizilmiş ayrıntılarına kadar harika çizimlere tercih eder oldum.bundan dolayıdır sanırım birşeyler çizerken kasıtlı olarak kötü çizmeye çalıştığımı farkettim.

-bu gece bulunduğum bir kapalı mekanda yan masadaki adamın dayanamayıp sigara yakmasından aldığım güçle ben de bir sigara yaktım.beni gören bir kız çantasından sigarasını çıkarıp yaktı.onu gören ayaktaki dans eden çocuk cebindeki camel paketinden bir sigara aldı.10 dakikanın sonunda mekandaki herkes sigara içiyordu.kimse hiçbirşey diyemedi.imece güzel şey.

-selini seviyorum.

-finished

gülc ve korku filmlerine genel bakış

2009-11-30T00:14:00.001+02:00

gulce:
*nasil yani
*ölüm nedeni kötu mü
' melih:
*yok ecelleriyle ölüyorlar
*korku filmi abi
*LDKSŞJLDSŞLDAS

back in memleket.klsjdflskadj

2009-11-29T10:19:00.006+02:00

az önce odama gelebildim sonunda.
evet artık türkiyedeyim.
ankaradayım.

söylemek bile sinirimi bozdu lan.
elimde hayvan yükü bavullarımla kampüs servisine yetişmeye çalışırken karşıma çıkan o kocaman tabela;ST PETERSBURG bilmemne müzesi. gülcede kaldığımız yerin adıydı st petersburg spc.

son 3 günle ilgili birşey yazamamışım.
o yüzden de tek tek günleri anlatabilecek kadar şey kalmamış kafamda.

aklıma gelenler arasında nottingham üniversitesinin o devasa,anbilivıbıl ana kampüsü var,orada yediğim fish n chips var.
böğürtlenli cider var.artık türkiyede de cider sıtayl bira satılsın.neyse.
gatecrashers daki parti ,ve o partide yaklaşık 4 saat nefes almadan öpüşen çift i hatırlıyorum.
ben nefes darlığı geçirmiştim o derece.
hoodie giydim diye revolution adında bir bara alınmadığımı hatırlıyorum.bar ın onunde soyunmak zorunda kaldım.

zebra crossing. bizim deyişimizle yaya geçidi.buradakinden çok farklı tabi.200 le tır geliyor olsa dahi yaya geçidinde duruyor lan varmı böyle birşey.

indian food. tamatanga. dondurmaya bile mi baharat konur kardeşim.

insanlar. genel olarak ingilterede yaşayan insanalra baktığımda ilk dikkatimi çeken şey kibarlıktan naziklikten gebermeleri. herşeye mi thank you denir.hani hesabı istiyorsun thank you,hesabı veriyorsun thank you,para üstü alıyorsun thank you,soru soruyorsun thank you.sen thank you dediğinde aldığın cevap bile thank you.insanlar otobüsten inerken şöföre teşekkür ediyor lan.taksi şöförleri bye love have an amazing day diyor.türkiyede bir taksi şöförünün görüşürüz aşkım deme olasılığını düşünsene.
bir tane anket yapmak isteyen adama no dedik.adam thank you,have a great day,keep that smile falan dedi.çıldırmışlar.

ikinci olarak bu insanlar üşümüyor. may şit iz friğzing diye dolaşdığımız 7 gün 8 gece boyunca etrafta kızlar çırılçıplak dolaşıyordu.literally.çırılçıplak.bir tane etek veya külot tarzı birşey ve tişört en fazla.erkekler de nerelerini açacağını şaşırmışlar kızlar karşısında,etek giyme modası bile var.herkes bir hallerde.japon-kore popülasyonu kendilerini baya tarz sanıyor özellikle. boxerımın altına selinin topuklu ayakkabıalrını giyip çıksam,sonra da önümden geçen ilk insana omuz atsam,diyeceği tek şey "sorry" olur.adım gibi eminim.

başka ne hatırlıyorum.iğrenç şatları hatlırlıyorum.christmas shots.

lucky strike.

ASDA.

gülce ve selinin bacardi bacardi manyaklığı.

6 da kapanan alışveriş merkezlerinin son yarım saatine yetişme çabamız.

Merhaba topman,merhaba sneaker stores.

1 senedir türkiyede yetişemediğimiz mcdonalds kahvaltı saatine gatwick hava alanındaki mcdonaldsda yetişmemiz.

ne halt yesem pork çıkması.ahahahahah

bir italyan restoranında iddaaya giren gülcenin garsona can we get the CALCULATION demesi.

mikrofonla stand up yapan london national express şöförü.

christmas süsleri,çanlar.skittles.duty free çılgınlığı.gördüğü her sandviçe saldıran sevgilim,artık alıştığım,hatta konuşurken dikkat ettiğim biritiş aksanı.

şu an yine kötü hissettim.
hayatımda yaşadığım en güzel günlerdendi lan.
baya iyiydi.devamı olmalı.

o değil de bütün hafta insanlara çarptığımda pardon deyip britain halkını dumur ettikten sonra ankara otogarda çarpıtığım bıyıklı amcalra refleks olarak sorry demem en güzeliydi.

daha da güzeli adamın tekinin taşıdığı poşette ucunda kadın kafası olan bir muz resmi eşliğinde ASAL MUZ,TÜRKİYENİN LEZZETİ,tıklayın gönderelim yazmasıydı.

şimdi uyuycam.

hello ankara.

edit:hığ st petersburg müş. st peters court lan. s p c hani. ah melih fail melih.

edit2 : en önemli şeyi unutmuşum.tabiki herkese rahatça küfür edebilmek. mesela sana çarpıp sorry diyen birine sensin sorry orospu diyosun anlamıyor.

yarrak kafalılar diye bağırıyosun yeaaah diyorlar.daha büyük eğlence mi var.

day 4

2009-11-25T15:19:00.004+02:00

cherry burton da uyandigimiz dorduncu gunde kahvalti yapip direk yola ciktik.off to YOOORK.
Bade yavrum sagolsun arabasiyla 1 saat yol gitti bizle.arabada where is my mind caliyordu ve yagmur yagiyordu/artik evlerden bahsetmek istemiyorum bile.yol kenarlarında dikkat geyik çıkabilir tabelaları vardı.

york baya iyi bir yer.christmas suslemeeri olaylari burda tavan yapmis durumda/agaclar yanip sonmekten cilgin atiyor.can sesleri var heryerde.bir de cok gzel churchler var.birseyler aldik kendimize.sonra bade biz cok eski bi pub a goturcegin isoyledi.boyle kocmn bir nehirin kenarina kurulmus,cok iyiydi,magners a bagimli oldum bu arada .normal bira baya kotu kaliyor bunlarin yaninda.

aksam yorktan dondukten sonra beverleye emrenin restoranina gittik.deli gibi yedik.
sonra disari ciktik.tesco da mighty boosh un kitabini buldum abi.tek saniye dusunmeden aldim.

gece 2 gibi nottingham a geri donduk.

bu arada yeni tatlari deneme cabam bu aralar basima baya dert olmakta/mesela prawn cocktail pringles hayatimda yedigim en cirkin sey.daha da kotusu heinzin konserve spagettisi.

su anda selin sirf bilgisayarda durmiyim diye koluma sumugunu suruyor zipliyor falan.bugu ikea ya gidicekmisiz.

day 2 n 3

2009-11-24T14:02:00.002+02:00

nottingham daki iknci gunumuze oglen 3 te basladik.cunku ertesi gece gate crushers denen 5 katli bi castle dan bozma club da allahimi kaybettigim icin 15 saat uykudan azi kesmedi.ne kafaysa mcdonalds da yemeye karar verdik.big tasty diye bir sey yedim.boyle igrenc bir hamburger yok.

zaten hava 4 te karardigi icin yemegi bitirdigimizde sokak isiklari yanmisti.cok guzel oluyor etraf.christmas agaclarinin isikalri yaniyor.boyle meydanda bir tane buz pateni pisti var.orasinin isiklandirmalari cok guzel.

daha sonra gulce bizi sehir merkezinin azcik disinda illegal bi kafeye goturdu.eski bir fabrikadan cevirme.nargile falan satiliyor.orda ven le bulustuk.boyle yaziliyordur heralde.gulcenin arkadasi.

gulce kafedekilere benim resim cizdigimden bahsetmis.sahiplerinden biride yanima gelip giristeki boarda birseyler cizip cizemeyecegimi soru.cizdim bende birseyler,bok gibi oldu ama cok begendi adam.dusunsene orda duracak o resim ben gittikten sonrada.cok deigisik.

geceye dogru chiquito diye bir mexican restoranina gittik ayi gibi ac oldugumuz icin.chicken nachoyu paylastik gulc le.ven le selin garip birseyler yediler.

neyse artik day 3

gulcenin okuluna gittikk.the university of nottingham.boyle guzel bir okul yok.hayran oldum.gulce dersteyken bir tane cycle path buldu kdisarda orada yuruduk.ordekler var okulda lan.golet var,

gulce derste ncikinca birkac arkadasyla tanistirdi.bir tanesinin adi saman.ildigin saman.kjshdjkdsf

aksam gulcenin dayisi bizi aldi ve hull a dogru yola ciktik.
uyumamak icin zorladim kendmi.yoldaki tabelalar falan o kadar guzeldi ki. where is my mind caliyordu o anda/
chesterfield,sheffield,leeds diye tabela takip ederken uyumusum.uyandigimda hulldaydik.ingilterenin en kotu dedikleri yeri benim icin cennet yine tabiki.hryere isikalr.yine binalar istisnasiz castle.emre nin esi badeyi bulundugu alisveris merkezinden alip restoranlarina gittik.birseyler ictikten sonra beverleye yola ciktik.evleri ordaydi.yolda cok sevdikleri bir pub varmis. bay horse adinda.oraya gitttik.irish pub iydi sanirim/magners diye tatli bir bira ictim.selinde blueberry iceren r bira icti.maviydi bira.

cok eglendik lan /mukemmel bir cift badeyle emre.jack diye kopekleri var.dunyanin en guzel kopegi.evlerina bayildim zaten.sokak desperate housewives daki mistery lane e benziyor birazdan cikip jack i gezdirmek planim ahahah.

peki evde raki ve birayla cigkofte partisi vermemeiz.turk adetlerini ingilterede ogrenmemiz.kader.sfjadfasd.

hayatimda icmedigim kadar bira icmisim sanirim bildigin sizdim cunku.
jack bildigin cildirdi havliyor.

cya.

england dieries day 1 o zaman

2009-11-22T01:31:00.002+02:00

simdi oncelikle.evet bu 7 gun boyle surucek.
like I everyfuckin minute say,Im doin this for me,not you guys.I need some solid stuff to remember what I experienced.
niye inigilizce bilinmez.

bugun sehire indik.sehire inmek ne salak bir tabir.
nottigham baya iyi.baya.baya.
once alisveris yerlerinde takilip sonra 1 pound store lardan birine girip durulduktan sonra aksam olmustu zaten.sokaklardaki christmas isiklari yagmur hersey mukemmel lan.birkac tane club tarzi mekana goz attik.hatta bir kilapta beetlejuce kiligina girmis biri vardi.

aa new moon a gittik.insanlar sinemaya topuklu ayakkabiyla niye gelir.daha onemlisi niye ciplak gelirler.
ben sinemada reklamlari izlemeyi cok severim ama bu seferki yarim saatli kreklamlari izlemek en mukemmeliydi.
sinemada nuvv muuun diye bagiran insanlar daha iyiydi.turkce klavye olsa iyi olcakti.o u larin ustune nokta koyarak okuyun.edward diye aniran vuhulayan bir kutu insan ve tatli patlami; misir ve dr pepper.

eve donup ne yaptik sonra,breeze bacardi diye birsey ictik.asitli alkol fena olmuyormus.simdi bir kiz geldi.odada .british sanirim.

gece hayati baslasin o zaman.cikalim biz.

england gunlugu baslasin

2009-11-21T15:06:00.002+02:00

ellog,
evet.sonunda oradayim.sonunda burdayim.
ingilterede nottinghamda gulcenin odasindayim.
dun geceden beri de uyuyorum.

cok ilginc lan.hava alanindan itibaren yavas yavas azalan turkceyi kaybedecegini bi kere daha ucakta anliyorsun.gitgide artan durmadan artan hic bitmeyen british aksani sinirlerimi bozmaya basladibile.tren metro taksi.ha taksi demisken.taksicilerin gercektende hepsinin indian,arabic kokenli olmasi akillara zarar.sagda duran soforlere hicbirsey demiycem.

eger pound kafasina alisirsaniz herseyin cok ucuz oldugunu dusunebilseniz de oyle bir dunya yok.
ama mesela pringles 1 pound,ne bileyim jack daniels absolut smirnof gibi ickiler maksimu 10 pound.10 pounda baileys aldim mesela.bir de dn dagdan dusmusuz gibi elimizde bavular gecenin korunda alisveris cilginligimiz vardi.

gulcenin city center dedigi yerden de taksiyle gectik gece.abartisiz inanilmaz bir yer/butun binalar ama butun binalar m castle style olmak zorunda.hepsi diyorum.

sokaklarda geen ciplak kiz ve erkekler,bir de gulcenin aldigim duyumlarla nottingham da gece hayati london dan sonra da gelse bir numaraymis ogrenci populasyonunun fazlaligindan.
gulcenin yasadigi yerde malum herrrkes ogrenci.uyuma dedikleri birsey yok.nonstop parti modunda butun hepsi.dun cok yorgun oldugumuz icin katilamadik.sadece sabaha kadar dublaj mod british aksani dinledim.

hersey harika.

mesela ingilterede bile olsam.az sonra kahvaltida sucuk yiyebilirim/bu arada burada burda ekmek dedikleri sey baksa bisi.yemeniz lazim.

bu kadar simdilik.

friday,Im in love

2009-11-19T15:40:00.001+02:00

yarın cuma.yarın gerçekten de cuma.
yarın saat 6 gibi london gatwick'te,7 yi biraz geçe st pancras'ta,9.30 a doğru da nottingham'da olacağız.sanırım.
hatta birazdan eşyalarımı toplamaya başlayacağım.
baya iyi olacak.
baya.

elo

2009-11-15T22:49:00.003+02:00

Akşam saatlerini,mümkünse dışarıda geçirin.
ama bahsettiğim akşam,10-11 falan değil.böyle havanın yeni karardığı,sokakta ışıkların yavaş yavaş artmaya başladığı saatler var ya,işte o zamanlar.hatta bir de geçtiğiniz sokakta o ipe asılı ampullerden olan manavlardan varsa,gidin orda işe girin.nasıl güzel bir manzaradır o.

Bir de kızılayda ,güvenpark taraflarında karşıdan karşıya geçme olayı var.gerçekten de olay.karşıdan bir 150 kişi,bizim taraftan bir 150 kişi,savaş sahnesi gibi.çok komik sahneler canlanıyor kafamda o zamanlarda.

İnsanlar artık o türbe yeşili adidas eşofmanlarının paçalarını bir daha üzerlerinden çıkaramayacakları derecede daraltmayı bırakmalı bence.

Günde bir öğün yemek yemeyi alışkanlık edindim.bu kötü bir alışkanlık.ikinci bir öğün yemek lüks geliyor.

İngiltere'ye gitmek için bir aydır uğraştığım vize davam sonunda sonuçlandı.aldım vizeyi.kulağa çok garip gelse de cuma akşamı bu saatlerde nottingham sokaklarında olmayı planlıyoruz.Akşam yemeği yiyip döneceğiz.paramız sınırlı.

Vize demişken.yaklaşan vizelerin olası acısını arkalarımda hissetmeye başladım bile.

Geceleri dışarı çıkıp çok geç saatlere kadar ekstrim vakit geçirdiğiniz zamanalrın sabahında 15 saat dahi uyusanız kendinize gelemiyorsanız,yaşlandığınızı kabullenmenin vakti gelmiştir.ve evet yaşlanmaktan bahsetmek için bir hayli genç olsam da bu böyle.hatta doğduğumuz gün yaşlanmaya başlamıyor muyuz ki diye de felsefik arabeske bağlarım.

Birazdan zeytin ezmesi,lavaş ve çay eşliğinde sigara içeceğim.

ciao.

yaz olsun kış olsun

2009-11-15T02:22:00.001+02:00

2009-11-11T18:19:00.000+02:00

en güzel içecekler listesinde yerini aldı welch's.
bir 12 pack sipariş ettim.
bizi bu içecekle tanıştıran arda arkadaşımıza,ve senenin en güzel dersi ingiliz dili edebiyatı için arda hocamıza teşekkürler.
imza tülay.

öksü

2009-11-02T21:35:00.004+02:00

hastalanmak çok kötü bir şey.
ben hiç hasta olmam mesela.4-5 senede bir belki.
ama o zamanlarda çok kötü geçer.
işte bu sene olanı en kötüsü.
5 günlük tatilimi odamda geçirmeme neden olan bir hastalık.
öyle ki ambulansa binip acile gitmeme neden olan bir hastalık.
korkmayın lan.domız gribi değil.biliyorum şüphelenmiştiniz.grip bile değil aslında.
doktorun tanısına göre boğaz enfeksyonuymuş.
ateşimi 39 buçuğa çıkaran bu şey yüzünden serum yedim,onu bırak,hayatımda ilk defa kıçımdan iğne yedim.çok seksiydi.
her gün yeni bir olayla uyanıyorum.güne güzel başlamak bir yalan oldu.mesela bu sabah uyandığımda da gözlerim içi kan toplamıştı.
en güzeli de,konuşurken hatta nefes alırken bile öksürmem.
bu yüzden 1 haftadır sigara da içmiyorum.
işte böyle.
bu yazının amacıda bu kötü halimi anlatıp duygu sömürüsü yapmaktı.
olay bu saatten daha daha çok yalnızlığın verdiği ezikliğe dönüştü gerçi.
odada yalnız yatmak falan.kendimi zatürre olmuş sezercik gibi hissetmedim değil.
bu zamanalrımda yanımda olan sevgili arkadaş gezemesecekene ye şükranlarımı sunarım.lksadlf.
ne diyordum.he evet,eziklik.mesela annemi aradım.böyle kanser olmuşum gibi anlattım olayı.
bana mandalina ye dedi ya.
mandalina.

selam kolaj

2009-10-27T02:27:00.002+02:00

seksi kızların etek altı resimleri için tıkla;)

ruğya gibi her hatıra.

2009-10-27T02:20:00.001+02:00

kendinizi rüya görmeye şartlandırıp uyuduğunuzda harika rüyalar görebiliyorsunuz.
mesela ben dün gece harika bir maacera filmi izledim rüyamda.
başrolünde lindsay lohan vardı o ayrı.
diyeceğim o ki deneyin.bir zararı olmaz.

bit.

2009-10-26T19:06:00.002+02:00

kampsüte 500e yakın,belki daha fazla polis amca,jopları,hayvani boyuttaki silahları ile 300spartans cılık oynayıp,biber gazlarıyla istop oynarken,benim communication skills dersinde job interview yapıyor olmam çok ağrıma gitti.hüzünlüyüm.

"-are you planning to have some special methods for teaching kids in future?
-yep,punching them in the face."

bir de vize işlemleri denen evre bitsin artık.bitsin.bitsin.